พวกเราจะไปที่เมืองผิงคังก่อน แล้วใช้ค่ายกลนำส่งไปยังอาณาจักรอู๋กลางจากที่นั่น” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “พวกเราจะไปดูสถานการณ์ที่นั่นสักหน่อย”
ซุนลี่ลี่พยักหน้าแล้วพูดว่า “เช่นนี้ก็ดีไปดูสถานการณ์ให้เข้าใจเสียก่อน เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้เกิดเรื่องเหนือความคาดหมายเมื่อถึงเวลา เช่นนั้นพวกเจ้าวางแผนจะไปกันเมื่อใดเล่า”
“ถ้าเป็นไปได้ควรเร็วที่สุดที่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ถ้าหากเป็นไปได้ พวกเราก็จะไปกันเดี๋ยวนี้เลย”
“รีบร้อนถึงเพียงนี้เชียวหรือ”
“มีเรื่องค้างคาใจ จึงอยากจะรีบจัดการมันให้เร็วหน่อยอยู่ตลอด” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ก็ได้ เช่นนั้นพวกเราก็ไม่รั้งพวกเจ้าไว้แล้วล่ะ” ซุนลี่ลี่มองเจ้าไก่ฟ้าพลางถามว่า “ท่านก็ไปด้วยอย่างนั้นหรือ”
“ตอนนี้ข้าเป็นองครักษ์ของนางแล้ว ต้องติดตามนางไปตลอดหลายปีนี้” เจ้าไก่ฟ้าเอ่ยตอบ
ซือหม่าโยวเย่ว์ยืนขึ้นแล้วพูดว่า “ขอขอบคุณท่านเจ้าเมืองและฮูหยินอีกครั้งที่ทำเอกสารยืนยันตัวตนให้พวกเรา ลาก่อน”
“ลาก่อน!” พวกเว่ยจือฉีก็ลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยขึ้นเช่นกัน
ไป๋อวิ๋นฉีคิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะไปอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ ช้าอยู่ครู่หนึ่งจึงลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยว่า “ท่านน้าเล็ก ท่านน้าเขย พวกเขาไม่เข้าใจสถานการณ์ทางนี้ ข้าจะไปนำทางให้พวกเขา กลับไปยังเมืองผิงคังพร้อมกัน!”
ซุนลี่ลี่ถลึงตาใส่ไป๋อวิ๋นฉีแล้วเอ่ยว่า “เจ้าเด็กผู้นี้ มาที่นี่ทีไรก็อยู่เพียงไม่กี่วันเท่านั้น นี่เพิ่งไม่กี่วันก
