“ดูเหมือนว่าวันนี้จะโชคดีไม่น้อยเลย ไม่เพียงแต่จะได้จิ้งจอกม่วงมาเท่านั้น ยังมีเรื่องน่ายินดีอันเหนือความคาดหมายอีกด้วย” ฉินอู่เห็นว่ามีเพียงแค่ไป๋อวิ๋นฉีกับคนที่ไม่เคยเห็นมาก่อนห้าคนเท่านั้น จึงเกิดความดีใจขึ้นมา
ถ้าหากสังหารไป๋อวิ๋นฉีได้ ย่อมเป็นการทำลายขวัญกำลังใจของกลุ่มทหารรับจ้างนกนางนวลอย่างมหาศาล ทั้งยังทำให้บิดาของเขาล้มอย่างลุกไม่ขึ้นอีกด้วย ใครใช้ให้เขาเป็นลูกโทนกันเล่า!
“ฉินอู่ พวกเขามิใช่คนของกลุ่มทหารรับจ้างเสียหน่อย เจ้าปล่อยพวกเขาไปเสีย” ไป๋อวิ๋นฉีเห็นแววอาฆาตในดวงตาของฉินอู่ก็รู้ว่าวันนี้เคราะห์ร้ายเสียแล้ว จึงเข้าไปยืนด้านหน้า ปกป้องพวกซือหม่าโยวเย่ว์โดยสัญชาตญาณ
พวกซือหม่าโยวเย่ว์ล้วนสังเกตได้ถึงการกระทำของเขา จึงประสานสายตากันไปมาโดยไม่เอ่ยวาจา
“เจ้าเด็กไป๋ จะบอกว่าเจ้าไร้เดียงสาหรือโง่เง่าดีเล่า” ฉินอู่ยิ้มเย็น “หากปล่อยพวกเขาไปแล้วพวกเขาไปรายงานหลี่ขุยเล่า ในเมื่อมาแล้ว ก็ต้องอยู่ที่นี่กันให้หมดสิ!”
พอพูดจบเขาก็โบกมือ คนของกลุ่มทหารรับจ้างโอหังจึงเข้ามาล้อมพวกเขาทั้งหมดเอาไว้ตรงกลาง
“ฉินอู่ เจ้าทำเช่นนี้ คิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาเป็นอย่างดีแล้วใช่หรือไม่” ไป๋อวิ๋นฉีส่งเสียงเฮอะดังลั่น “ถ้าหากท่านพ่อข้ารู้ว่าเจ้าลงมือกับข้า กังวลแต่ว่าเขาจะพาคนมาล้างบางกลุ่มทหารรับจ้างของพวกเจ้าน่ะสิ!”
“เฮ้ย… ยกบิดาเจ้าออกมาขู่เลยสินะ บิดาหัวร้อนของเจ้าเป็นตัวยุ่งยากจริงๆ นั่นแหล
