ระกูลซือหม่าจะทำออกมาได้จริงๆ นั่นแหละ” ไป๋อวิ๋นฉีพูด “แต่พวกเจ้าไปกันแค่ไม่กี่คน เกรงว่าคงจะช่วยคนในครอบครัวพวกเจ้าออกมาไม่ได้น่ะสิ ถึงแม้ว่าตระกูลซือหม่านั่นจะเป็นฝูงอสูรร้าย แต่พลังยุทธ์ก็ไม่เลวเลยทีเดียว มีราชันวิญญาณอยู่หลายคน ทั้งยังมีจ้าววิญญาณอยู่อีกคนหนึ่งด้วย มิฉะนั้นพวกเขาคงไม่กล้าโอหังถึงเพียงนี้หรอก”
“เรื่องนี้ข้าเข้าใจดีอยู่แล้ว แต่เรื่องแค่นั้นมิอาจขัดขวางการก้าวย่างของข้าได้หรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างแน่วแน่
“โอ้… ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ถ้าหากพวกเจ้าไม่เร่งร้อน เช่นนั้นจงรอให้พวกเราปฏิบัติภารกิจกันเสร็จก่อน หลังจากนั้นข้าจะพาพวกเจ้าไปที่เมืองผิงคังเอง” ไป๋อวิ๋นฉีซาบซึ้งใจในท่าทีไม่สะทกสะท้านต่อภยันตรายเพื่อช่วยเหลือคนในครอบครัวของซือหม่าโยวเย่ว์จึงเอ่ยขึ้น
“ไม่ต้องรบกวนท่านหรอก ท่านแค่บอกพวกเราว่าจะไปที่เมืองผิงคังได้อย่างไรก็พอแล้ว พวกเราไปผ่านค่ายกลนำส่งกันเองก็ได้” ซือหม่าโยวเย่ว์ปฏิเสธ
ไป๋อวิ๋นฉีส่ายหน้าแล้วพูดว่า “หากพวกเจ้าไปกันเอง ไม่มีทางใช้ค่ายกลนำส่งได้หรอก”
