งเป็นสิ่งมีชีวิตแรกในโลกมรรคา แต่ก่อนหน้านั้น เขาต้องสร้างทะเลและแผ่นดิน เพื่อสร้างระบบนิเวศที่สมบูรณ์ก่อน
บนเกาะแห่งหนึ่ง กลุ่มมือกระบี่ร่อนลงสู่พื้น รวมถึงศิษย์สองคนจากสำนักกระบี่ที่ก่อนหน้านี้ไปเยือนอารามมังกรผงาด พวกเขาเดินเข้าไปหาเจ้ากระบี่อย่างระมัดระวัง เจ้ากระบี่ยังคงเหลากระบี่ไม้ด้วยความมุ่งมั่น ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ บนใบหน้า “ล้มเหลวแล้วหรือ”
ยังไม่ทันที่พวกเขาจะเอ่ยปากถาม เจ้ากระบี่ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ราวกับไม่ได้แปลกใจกับคำตอบ มือกระบี่ชุดเหลืองกัดฟันกล่าว “มือกระบี่ผู้นั้นได้ก้าวเข้าสู่ระดับถ้ำสวรรค์ ข้าพวกเรามิอาจชักชวนได้ อีกทั้งเบื้องหลังเขายังมีนักยุทธ์ผู้แข็งแกร่งกว่า ถูกเรียกขานว่ามรรคาจารย์ พวกเราได้เห็นเขาผ่านเคราะห์อสนีเองกับตา เจ้ากระบี่ พิบัติครั้งนี้มิใช่ธรรมดา มรรคาจารย์ผู้นี้ต้องเหนือชั้นกว่าสองถ้ำสวรรค์ เรื่องนี้ข้าคิดว่าเราควรปล่อยวาง” แม้มรรคาจารย์จะเคยกล่าวให้เจ้ากระบี่ไปแสดงความจริงใจ แต่เขากลับเลือกปกปิดคำพูดนี้ไว้
เขาเกรงว่าเจ้ากระบี่จะมีเรื่องกับมรรคาจารย์ การที่หัวหน้าสำนักกระบี่ต้องเดินทางไกลนับแสนลี้เพื่อเชิญคนผู้เดียว ย่อมถือว่าเป็นการลดศักดิ์ศรีของสำนักกระบี่ หากต้องพบความยากลำบากอีก คงหลีกเลี่ยงความขัดแย้งไม่ได้ เจ้ากระบี่หยิบกระบี่ไม้ขึ้นเล่มหนึ่ง กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ “สามถ้ำสวรรค์? จริงหรือ ผ่านเคราะห์อสนี… หากเขาข้ามเคราะห์ย่างสู่