จ้าก็คือเจ้านายของที่นี่ ดังนั้นคำพูดของเจ้าในที่แห่งนี้ก็คือประกาศิตสวรรค์ เจ้าบอกว่าให้ฟ้าผ่าเจ้า อสนีบาตจึงฟาดเข้าใส่อย่างไรเล่า!”
เจ้าคำรามน้อยบินมาบนศีรษะซือหม่าโยวเย่ว์แล้วดึงเส้นผมเธอพลางพูดว่า “เย่ว์เย่ว์ เจ้าพูดอยู่เสมอว่าชาติก่อนมีผมม้วนหยิกอะไรนั่น อยากจะดัดผมหยิก ตอนนี้ก็ไม่ต้องดัดแล้ว ผมเจ้าหยิกเรียบร้อยหมดแล้วละ”
ซือหม่าโยวเย่ว์ยื่นมือมาดึงเส้นผมหลายครั้ง ร่างกายเจ็บแปลบไปหมด
“เจ้ากินยาวิเศษรักษาอาการก่อนดีกว่า” เจ้าวิญญาณน้อยแนะนำอย่างจริงจัง
แค่กๆ” ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบยาวิเศษขวดหนึ่งออกมาจากแหวนเก็บวัตถุแล้วกินลงไปสองเม็ด หลังจากนั้นจึงออกมาจากเจดีย์เล็ก
“เย่ว์เย่ว์ ข้าค้นพบว่าระยะเวลาของที่นี่กับข้างนอกไม่เหมือนกัน!” เจ้าคำรามน้อยออกมาพร้อมกับซือหม่าโยวเย่ว์แล้วเอ่ยขึ้น
“ไม่เหมือนกันอย่างไรหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เช็ดถูใบหน้าที่ดำเปรอะเปื้อน เช็ดเป็นรอยสีขาวสองรอย ดูน่าขบขันมากเข้าไปใหญ่
“ระยะเวลาของที่นี่เคลื่อนผ่านไปเร็วกว่าเวลาข้างนอกอยู่เล็กน้อย” เจ้าวิญญาณน้อยพูด
“ก่อนหน้านี้ก็มิได้เป็นเช่นนี้อยู่แล้วหรอกหรือ สมุนไพรของที่นี่ก็เติบโตเร็วกว่าข้างนอกอยู่พอสมควรเลย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างไม่เห็นว่าแปลกแต่อย่างใด
“นั่นมันก่อนหน้านี้ ตอนนี้ข้ายกระดับแล้วนะ!” เจ้าวิญญาณน้อยไม่พอใจกับท่าทีของซือหม่าโยวเย่ว์จึงเอ่ยเสียงดังว่า “การเคลื่อนของระยะเวลาก่อนหน้านี้พูดถึงเฉพาะพ
