่างนั้นหรือ
“คุณชาย ท่านปลีกวิเวกได้สิบวันแล้วเจ้าค่ะ” ชุนเจี้ยนเอ่ยตอบ
“เพิ่งจะสิบวันเท่านั้นเอง แล้วบ้านหลังนี้สร้างเสร็จได้อย่างไรกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
อวิ๋นเย่ว์ยิ้มแล้วเอ่ยว่า ”คุณชาย ตั้งแต่วันนั้นที่ท่านฝึกสัตว์อสูรท่ามกลางสาธารณชน ทั้งยังสำเร็จเป็นนักฝึกสัตว์อสูรอีก ก็มีผู้คนมากมายมาช่วยก่อสร้างจวนซือหม่าเจ้าค่ะ ดังนั้นความเร็วจึงเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากในระยะเวลาเพียงชั่วครู่ไงละเจ้าคะ”
ต่อให้เป็นเช่นนี้ นี่ก็ออกจะรวดเร็วเกินไปสักหน่อยกระมัง!
“คุณชาย เรือนของท่านตระเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้วนะเจ้าคะ ท่านอยากไปดูสักหน่อยหรือไม่” ชุนเจี้ยนเอ่ยถาม
“ดีเลย” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า
เรือนชั่วคราวหลังนี้ยังมิได้ถูกรื้อถอนเพราะมีซือหม่าโยวเย่ว์ปลีกวิเวกอยู่ภายใน แต่ลานด้านหน้าได้ทำความสะอาดเอาไว้เรียบร้อยหมดแล้ว
ซือหม่าโยวเย่ว์ติดตามชุนเจี้ยนและอวิ๋นเย่ว์ไปยังเรือนของตน เพราะว่าตอนนี้มีเธอเป็นเจ้านายเพียงคนเดียวเท่านั้น ดังนั้นเรือนของเธอจึงเป็นเรือนหลักในขณะนี้
การก่อสร้างบ้านเป็นไปอย่างรวดเร็ว แต่ผลงานก็มิได้ทำไปอย่างลวกๆ ซือหม่าโยวเย่ว์มองอยู่ครู่หนึ่ง พบว่าสร้างได้ว่าไม่เลวเลย ส่วนของประดับตกแต่งและสวนดอกไม้ต่างๆ นั้น กำลังค่อยๆ ก่อสร้างอยู่ในขณะนี้
ซือหม่าโยวเย่ว์มองดูรอบๆ แล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ต้องมีบ้านสิจึงจะเหมือนครอบครัวหน่อย
เมื่อพ่อบ้านได้ยินว่าซือหม่าโยวเย่ว์ออกจากการ
