“คุณชาย” พ่อบ้านกลับมาพอดี เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ยืนค้างอยู่ตรงนั้นจึงเดินเข้ามาหา
ซือหม่าโยวเย่ว์หมุนกายมามองพ่อบ้านแล้วพูดว่า “เป็นอย่างไรบ้าง”
“ตระกูลชวีตัดสินใจร่วมมือกับพวกเราแล้ว ส่วนประเด็นสำคัญต่างๆ นั้นไว้ค่อยหารือกันต่อไป” พ่อบ้านพูด
วันนี้ซือหม่าโยวเย่ว์ไปสมาคมนักฝึกสัตว์อสูร ส่วนเขาไปที่ตระกูลชวีเพื่อพบบิดาของเจ้าอ้วนชวี หารือกันเรื่องการจัดหาสินค้า
“คุณชาย สถานการณ์ทางด้านท่านเป็นเช่นไรบ้าง”
“นับได้ว่าราบรื่นเลยทีเดียว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “พวกเรากลับเข้าไปกันก่อนค่อยว่ากันเถิด”
เมื่อกลับไปถึงห้องประชุมชั่วคราว ซือหม่าโยวเย่ว์จึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ฟังรอบหนึ่ง เมื่อได้ฟังว่าไม่เพียงแต่ซือหม่าโยวเย่ว์จะต่อรองกับสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรเสร็จเรียบร้อยเท่านั้น แต่ยังได้เป็นผู้อาวุโสของสมาคมอีกด้วย จึงทำให้เขาดีใจไม่น้อย
“ในเมื่อมีชื่อเสียงแล้วพวกเราก็เตรียมการเกณฑ์คนได้แล้วสินะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ตอนนี้พวกเราต้องการคนอย่างเร่งด่วน ดังนั้นจึงผ่อนคลายเงื่อนไขลงได้เล็กน้อย ขอเพียงแค่มีความสามารถมากพอ และบุคลิกไม่ย่ำแย่มากนักก็ใช้ได้แล้ว นอกจากนี้ยังต้องรับรองว่าจะทำงานให้จวนซือหม่าสิบปี ภายในสิบปีนี้จะได้รับค่าจ้างจากจวนซือหม่า พอครบสิบปีแล้วจะอยู่หรือไปก็ย่อมได้ ให้พวกเขาเลือกกันเอาเอง”
“คุณชาย เหตุใดจึงต้องเป็นสิบปีด้วยเล่า” พ่อบ้านไม่เข้าใจ
“มีปรมาจารย์วิญญาณบาง
