ขามองประเมินเธอนั้น เธอก็มองประเมินประธานสมาคมเช่นเดียวกัน
ล้ำลึก… นี่คือความประทับใจแรกที่เธอมีต่อเขา
มั่นใจในตนเอง… นี่คือความรู้สึกแรกที่เขามีต่อเธอ
“คุณชายห้า เมื่อครู่ข้าได้ฟังเรื่องของเจ้าในวันนี้แล้ว สำหรับเรื่องที่เจ้าสำเร็จเป็นปรมาจารย์ฝึกสัตว์อสูรตั้งแต่อายุยังน้อย ช่างทำให้ข้าพรั่นพรึงไม่น้อยเลยจริงๆ” ประธานสมาคมลูบเคราของตนแล้วพูดว่า “มิทราบว่าคุณชายห้าศึกษามาจากที่ใดหรือ”
“อาจารย์ของข้าอยู่อย่างสันโดษภายในหุบเขามาโดยตลอด มิชมชอบความยุ่งยากของโลกภายนอก ดังนั้นจึงไม่อนุญาตให้ข้าเอ่ยถึงเรื่องของเขา ต้องขออภัยท่านประธานสมาคมด้วย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดเหลวไหลไปอย่างนั้น
เธอไม่มีอาจารย์เสียหน่อย แล้วจะให้เธอไปหามาจากไหนกันเล่า
หากให้พูดถึง หมัวซาผู้นั้นเคยชี้แนะเธอตอนที่ฝึกสัตว์อสูร ทั้งยังเป็นผู้มอบเคล็ดควบคุมสัตว์อสูรให้เธอด้วย ดังนั้นหากพูดกันจริงๆ แล้วก็นับได้ว่าเขาเป็นอาจารย์เธอครึ่งตัว แต่การดำรงอยู่ของเขานั้นเป็นความลับอย่างยิ่ง เป็นสิ่งที่มิอาจพูดออกมาได้
ประธานสมาคมพยักหน้า เข้าใจว่าบุคคลเช่นนี้ล้วนมีความชอบของตนเองทั้งสิ้น มีคนที่ชอบชื่อเสียงโด่งดัง มีคนชอบความสมถะถ่อมตน ในเมื่อเธอไม่เต็มใจบอก เขาก็ไม่ควรฝืนบังคับเธอ
“เจ้าบอกว่าเจ้าอยากร่วมมือกับสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรของพวกเราอย่างนั้นหรือ”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าแล้วพูดว่า “ถูกต้อง ท่านประธานสมาคมย่อมทราบเรื่องที่เกิดข