“เจ้าคงจะรู้อยู่แล้วว่าข้ามิใช่คนของดินแดนอี้หลิน ข้าใช้ชีวิตอยู่ที่ดินแดนที่อยู่สูงกว่าดินแดนแห่งนี้ระดับหนึ่ง หลังจากสำเร็จระดับเทพแล้วก็จะไปยังสถานที่แห่งนั้นได้” เฟิงจือสิงเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ตกตะลึง ยังคิดว่าเธอเพียงแค่สนใจใคร่รู้ว่าที่นั่นคือสถานที่เช่นไรเท่านั้น
“ระดับเทพจึงจะไปได้อย่างนั้นหรือ”
“ใช่แล้ว เหนือกว่าจ้าววิญญาณขึ้นไปก็คือระดับเทพ เพิ่งเข้าสู่ระดับเทพ ก็จะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับล่างของที่นั่น ดังนั้นหากไม่ถึงระดับเทพ ก็ย่อมมิอาจไปที่นั่นได้อย่างแน่นอน” เฟิงจือสิงพูด
“อาจารย์พ่อ ท่านน่าจะรู้จักกับท่านพ่อท่านแม่ของข้ากระมัง พวกเขาก็อยู่ที่นั่นด้วยใช่หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ส่งเสียงถามขึ้นในทันใด
เฟิงจือสิงสะดุ้งแล้วถามว่า “เจ้าว่าอะไรนะ”
หรือซือหม่าเลี่ยบอกชาติกำเนิดของเธอให้เธอรู้ไปแล้ว
“ท่านอย่าได้ปิดบังข้าอีกเลย ข้าเดาได้หมดแล้วล่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ข้ามิใช่ลูกของตระกูลซือหม่า และพ่อแม่ข้าก็มิใช่คนอาณาจักรตงเฉินด้วย”
“พวกท่านปู่รู้แล้วใช่หรือไม่” เฟิงจือสิงถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ข้าเพียงแค่เดาเอาเองเท่านั้น มิได้ไปถามพวกเขาหรอก อาจารย์พ่อ ท่านทราบชาติกำเนิดของข้าใช่หรือไม่”
เฟิงจือสิงมองซือหม่าโยวเย่ว์อยู่ครู่หนึ่งแล้วถอนหายใจก่อนจะพูดว่า “ในเมื่อเจ้าเดาได้แล้ว จะบอกเจ้าก็ได้ เจ้ามิใช่ลูกของตระกูลซือหม่าจริงๆ และข้ากับท่านพ่อของเจ้าก็รู้จักกันจริง
