มยาวิเศษบัวขาวเม็ดหนึ่งออกมาได้สำเร็จ ถึงแม้ว่าสิ่งนี้จะหน้าตาอัปลักษณ์เหมือนยาวิเศษที่เธอหลอมตอนเพิ่งเรียนหลอมยาได้สำเร็จใหม่ๆ ก็ตาม แต่มันก็เป็นสัญญาณว่าเธอก้าวเข้าสู่แถวของนักหลอมยาขั้นสองเรียบร้อยแล้ว
“ใช่แล้ว สามครั้งก็ผ่านข้อกำหนดของการหลอมยาวิเศษขั้นสองได้เรียบร้อยแล้ว” หมัวซาพูด “พอสัมผัสความแตกต่างระหว่างการหลอมยาขั้นหนึ่งกับขั้นสองได้แล้ว เช่นนั้นต่อไปการหลอมยาวิเศษขั้นสองชนิดอื่นๆ ก็จะง่ายดายเป็นอย่างยิ่งเลยทีเดียวล่ะ”
“อื้ม” ซือหม่าโยวเย่ว์มองดูยาวิเศษในมือพลางยิ้มอย่างเบิกบานใจ
“ฟื้นฟูพลังจิตสักหน่อย แล้วค่อยมาต่อ…”
ในขณะที่ซือหม่าโยวเย่ว์ปลีกวิเวกหลอมยา ตระกูลซือหม่าก็ตกอยู่ในอันตรายอีกครั้ง
ณ ห้องหนังสือจวนแม่ทัพ ซือหม่าเลี่ย ซือหม่าโยวหมิง และซือหม่าโยวฉี รวมทั้งพ่อบ้านต่างพากันทำหน้านิ่วคิ้วขมวด
“ท่านปู่ ร้านค้าเหล่านั้นล้วนไม่เต็มใจจัดหายาวิเศษให้กับพวกเราอีกต่อไปแล้ว” ซือหม่าโยวหมิงพูด “พอพวกเราขายยาวิเศษในตอนนี้หมด ทหารรับจ้างและปรมาจารย์วิญญาณเหล่านั้นก็คงจะไม่มาที่ร้านค้าของพวกเราอีกต่อไปแล้ว กิจการอื่นๆ ก็จะต้องได้รับผลกระทบเพราะเหตุนี้กันหมด”
ซือหม่าโยวฉีฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะด้านข้างพลางเอ่ยอย่างเดือดดาล “ก่อนหน้านี้ยังบอกว่าจะส่งมอบยาวิเศษให้พวกเราตลอด แต่ตอนนี้กลับลำเสียแล้ว จะต้องเป็นเพราะตระกูลน่าหลานเอื้อประโยชน์อะไรให้กับร้านค้าเหล่านั้นอย่างแน่นอน!”
“ตอนน
