ี้มิใช่เวลามาเสาะหาสาเหตุหรอกนะ” ซือหม่าเลี่ยขมวดคิ้วพูด “ยาวิเศษของพวกเรายื้อออกไปได้อีกนานเท่าใดหรือ”
“น่าจะอีกสักครึ่งเดือน” ซือหม่าโยวหมิงพูด “เพราะยาวิเศษของตระกูลน่าหลานราคาถูกกว่าของพวกเรา ดังนั้นคนที่มายังร้านค้าของพวกเราจึงบางตากว่าก่อนหน้านี้ไม่น้อยเลย มูลค่าการซื้อขายของร้านค้าที่มีอยู่ทั้งหมดก็ลดต่ำลงไปหนึ่งในสามส่วนจนถึงครึ่งหนึ่งเลยทีเดียว”
“อีกเพียงครึ่งเดือนเท่านั้นเองหรือ”
“ท่านปู่ พวกเราจะหาร้านค้าใหม่และให้พวกเขาจัดหายาวิเศษให้พวกเราให้ได้ภายในครึ่งเดือน” ซือหม่าโยวฉีพูด
“ไม่มีนักหลอมยาของตัวเอง สุดท้ายก็ต้องเป็นปัญหาอีกอยู่ดี” ซือหม่าเลี่ยพูด “พ่อบ้าน เจ้าส่งคนไปเกณฑ์นักหลอมยามา ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีข้อเสนออันใด ขอเพียงแค่อยู่ในขอบเขตที่จวนแม่ทัพยอมรับได้ก็จงรับปากให้หมด”
“ขอรับ ท่านแม่ทัพ” พ่อบ้านทำความเคารพครั้งหนึ่งก่อนจะออกไป
ด้วยความสัมพันธ์ที่จวนแม่ทัพมีต่อนักหลอมยาเหล่านั้นก่อนหน้านี้ การจะหานักหลอมยาสักคนมาโดยเร็วนั้นจึงมิใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด!
“ดูท่าทางคงได้แต่ไปเสาะหานักหลอมยาที่ไม่มีอคติจากโลกภายนอกแล้วล่ะ” พ่อบ้านถอนหายใจก่อนจะออกไปจัดการ
……………………
