บทที่ 96 ใครทำฉันขุ่นเคือง ฉันจะคืนกลับไปร้อยเท่า
เหรียญทองแดงเหรียญหนึ่งขัดขวางการลงมือของเฝ่ยไป๋ลู่ เจตนาเพื่อปล่อยให้ลี่ฉิวโจมตีลี่ซิงจินได้
อีกเหรียญโจมตีใส่ด้านหน้าเฝ่ยไป๋ลู่โดยตรง
พลังนั้นไม่เพียงพอที่จะทำให้เฝ่ยไป๋ลู่ถึงแก่ชีวิต แต่ต้องการทำให้เธอได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญ!
หางตาและปลายคิ้วของเฝ่ยไป๋ลู่เย็นชาทันที
ดีจริงจริ๊ง! จิตใจคับแคบ หลงระเริงในการทำชั่วอย่างเต็มที่ ช่างคู่ควรกับเสื้อคลุมลัทธิเต๋าที่เขาสวมจริง ๆ!
ทันใดเสียง ‘พรึบ’ ดังขึ้น พลันเหรียญทองแดงโดนมือของลี่ฉิวอย่างแม่นยำ เขากรีดร้องอย่างเจ็บปวด ร่างกายครึ่งหนึ่งเป็นอัมพาตไปแล้ว
ส่วนเหรียญทองแดงอีกเหรียญนั้น…
เฝ่ยไป๋ลู่สกัดไว้ด้วยปลายนิ้ว จากนั้นเหรียญทองแดงก็เปลี่ยนทิศทางอย่างน่าประหลาด
บนตัวเหรียญถูกห่อหุ้มด้วยพลังปราณที่แข็งแกร่งกว่าตอนแรกร้อยเท่า มันทะยานแหวกอากาศไปทางอาจารย์หานพร้อมกับความเย็นยะเยือก
“อาจารย์ ระวัง!” นักพรตเต๋าน้อยอุทานอย่างตกใจ
หานซานชิ่งยกมือขึ้นสกัดตามสัญชาตญาณ
ทันใดนั้นเหรียญทองแดงก็เปลี่ยนเป็นหลายร้อยเหรียญ ไม่สามารแยกได้ว่าอันไหนคือเหรียญจริง อีกทั้งทุกเหรียญล้วนแต่มีพลังโจมตี
เหรียญทองแดงเหล่านี้รวดเร็วมากจนตอบสนองกลับไม่ทัน ท่ามกลางอาการตาลายและมึนงง เหรียญทองแดงฟาดใส่หน้า แขนและหน้าอกของหายซานชิ่ง เขาเจ็บปวดจนชา
ครั้นโดนการโจมตีครั้งสุดท้าย เขาก็กระเด็นออกไปหนึ่งเมตร
“แค่ก ๆ!” หานซาน
