ีเขาแบบเมื่อครู่
เขามองเข้าไปในดวงตาของลี่ฉิว …ช่างไม่น่าไว้ใจ
เมื่ออำนาจของผู้เป็นพ่อถูกยั่วยุ ลี่ฉิวพลันโกรธจนอยากจะตบลี่ซิงจินสักฉาด แต่เวลานี้เองโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เมื่อเห็นชื่อของคนที่โทรมา ลี่ฉิวก็ส่งเสียงจิ๊ปาก ‘ทำไมต้องโทรมาตอนนี้วะ?’
เขาเลื่อนนิ้วไปที่ปุ่มตัดสาย…
ตอนนั้นเอง เฝ่ยไป๋ลู่ก็พูด “อย่าวาง รับสายซะ”
ทันใดภาพเหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้น
ดวงตาลี่ฉิวเบิกกว้าง เขาเห็นมือของตัวเองเลื่อนลงอย่างควบคุมไม่ได้ แล้วกดรับสาย
“เรื่องเป็นยังไงบ้าง?” เสียงคมชัดของชายหนุ่มดังลอดออกมา
ใบหน้าของลี่ฉิวเปลี่ยนเป็นหวาดกลัวอย่างยิ่ง
อย่ารับ! รีบตัดสายเร็ว!
เขากำลังถูกควบคุม!
อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถพูดในสิ่งที่ต้องการจะพูดได้ ตอนนี้ปากของเขาพูดออกไปว่า “ทุกอย่างราบรื่นดี”
นักพรตเต๋าน้อยหน้ากลมตกใจกับท่าทางแปลก ๆ ของลี่ฉิวจนหายใจหอบ
ชายที่อยู่ปลายสายหยุดชะงักไปชั่วขณะ
และวินาทีต่อมา ‘ปี๊บ!’ สายก็วางไป
นักพรตเต๋าน้อยรู้ว่าตัวเองทำผิดไปแล้ว เขารีบปิดปากแน่น น้ำตาไหลอาบหน้า “ฉัน ฉันไม่ได้ตั้งใจ…”
เฝ่ยไป๋ลู่ไม่สนใจเขา เธอมองไปที่พ่อลูกตระกูลลี่ด้วยความสนใจ
“ลี่ซิงจิน คุณรู้สึกว่าเสียงชายคนเมื่อครู่คุ้นหูหรือเปล่า?”
ท่าทางที่ผ่อนคลายขึ้นของลี่ฉิวเริ่มเกร็งแน่นขึ้นมาอีกครั้ง เขามองไปที่เฝ่ยไป๋ลู่อย่างโหดร้าย
เฝ่ยไป๋ลู่สบตาเขาแล้วยิ้มนิด ๆ ที่มุมปาก “เสียงของชายคนเมื่อกี้ ฟังแวบเดียวก็รู้ได้ว่าเห
