ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายศีรษะแล้วเอ่ยว่า “ข้ายังคิดวิธีไม่ออกเลย ทำได้เพียงควบคุมพิษในร่างกายท่านปู่เอาไว้ระยะหนึ่งเท่านั้น”
“นานเท่าใดหรือ”
“สองวัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “พวกเราจะต้องคิดหาวิธีถอนพิษให้ได้ภายในสองวัน มิฉะนั้นหากเลยสองวันไปแล้วผลลัพธ์ก็จะเป็นเช่นเดียวกัน”
“เอาล่ะ เจ้าควบคุมพิษให้ท่านปู่ก่อนแล้วกัน” ซือหม่าโยวเล่อพูดอย่างกระวนกระวาย
“ถอดเสื้อนอกของท่านปู่ออกสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าไปทางสองคนนั้นแล้วเอ่ยขึ้น
เส่าหลิงเข้ามาพอดี เธอจึงออกคำสั่งว่า “ไปสั่งเสี่ยวเอ้อร์ให้ยกสุราขาวขึ้นมากาหนึ่ง พร้อมกับผ้าฝ้ายด้วย”
เส่าหลิงเห็นซือหม่าโยวเล่อกำลังถอดเสื้อผ้าซือหม่าเลี่ย ไม่รู้ว่าซือหม่าโยวเย่ว์กำลังจะทำอะไร แต่ก็ยังให้ทหารยามหน้าประตูไปทำตามที่ซือหม่าโยวเย่ว์สั่งในทันที
เพียงไม่นาน สุราขาวและผ้าฝ้ายผืนใหม่ก็ถูกยกเข้ามา ซือหม่าโยวเล่อก็ถอดเสื้อนอกของซือหม่าเลี่ยออกเรียบร้อยแล้วเช่นกัน
เส่าหลิงรับกาสุราขาวมาก่อนจะส่งสัญญาณให้ทหารยามผู้นั้นออกไปแล้วปิดประตู
“คุณชายห้า สุราขาวมาแล้วขอรับ” เส่าหลิงยกกาสุราเดินเข้าไป
ซือหม่าโยวเย่ว์รับเอาผ้าฝ้ายมาแล้วให้เส่าหลิงเปิดกาสุรา หลังจากนั้นจึงยกกาสุราเทใส่ผ้าฝ้าย เมื่อผ้าฝ้ายชุ่มสุราขาวจนทั่วแล้ว เธอจึงหยิบผ้าฝ้ายมาเช็ดทั่วร่างกายท่อนบนของซือหม่าเลี่ยรอบหนึ่ง
เธอเช็ดอยู่เช่นนี้สามรอบแล้วจึงโยนผ้าฝ้ายไปทางหนึ่ง ความคิดวูบไหวคราหนึ่ง หีบอันปร
