อดราชันหรือ นั่นมันยาวิเศษอันใด ขั้นใดหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ยาวิเศษที่ช่วยให้คนฟื้นฟูร่างกาย ขั้นสี่” หมัวซาพูด
“ขั้นสี่หรือ!” ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ฟังก็อึ้งไปเสียแล้ว ตอนนี้จะให้เธอไปหายาวิเศษยอดราชันขั้นสี่มาจากไหนเล่า “ถ้าหากไม่ได้จริงๆ เช่นนั้นก็ยื้อชีวิตท่านปู่เอาไว้ก่อนแล้วค่อยคิดหาวิธีฟื้นฟูพลังยุทธ์ในภายหลังก็ได้”
“ข้าดูเรียบร้อยแล้ว ภายในมณีวิญญาณมีเครื่องยาของยาวิเศษยอดราชันอยู่” หมัวซาพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์เงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วกะพริบตาปริบๆ “ใช่แล้ว ท่านหลอมยาได้นี่นา ท่านช่วยข้าหลอมยาวิเศษยอดราชันสักเม็ดหนึ่งดีหรือไม่”
“อยากให้ข้าลงมือก็ย่อมได้ แต่เจ้าต้องรับปากข้าเรื่องหนึ่งนะ” หมัวซาพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์สะดุ้ง จากนั้นสีหน้าก็เข้มขึ้นแล้วเอ่ยว่า “ถ้าหากท่านช่วยท่านปู่ข้าได้ ข้ารับปากท่าน รอให้ถึงเวลาที่ข้าตัดสายสัมพันธ์แห่งพันธสัญญาได้ ข้าจะตัดสายสัมพันธ์แห่งพันธสัญญาให้”
หมัวซาคิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะล่วงรู้ความคิดของเขา จากนั้นจึงนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาทั้งสอง เธอจะรู้ก็มิใช่เรื่องแปลกเลย
แต่เขาก็มิได้รู้สึกไม่ดี ด้วยสถานะของเขาแล้ว จะผูกพันธะกับมนุษย์คนหนึ่งไปชั่วชีวิตได้อย่างไรกัน!
“ในเมื่อเจ้ารู้ เช่นนั้นก็ไม่ต้องให้ข้าพูดแล้ว ข้าหลอมยาวิเศษยอดราชันได้ แต่สุดท้ายยังต้องให้เจ้ามาใส่พลังวิญญาณเข้าไปด้วย มิฉะนั้นไม่ต้องใช้ไอมารหรอก แค่ยาวิเศษนั่นก็เอาชีวิตเข
