คนกลุ่มหนึ่งออกจากประตูเมือง มุ่งหน้าไปยังเทือกเขาผู่สั่ว ตลอดทางก็เห็นคนจำนวนไม่น้อยเดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดียวกันกับพวกเขา
“เหตุใดจึงมีคนไปมากมายเช่นนี้เล่า” เจ้าอ้วนชวีมองดูผู้คนที่หลั่งไหลกันมาแล้วก็อดถามขึ้นมิได้
“คนเหล่านี้มีบางส่วนที่มาหาประสบการณ์เช่นเดียวกันกับพวกเรา แต่ส่วนใหญ่ล้วนเป็นทหารรับจ้างที่มากจากที่ต่างๆ” ก่อนหน้านี้ซือหม่าโยวเย่ว์เคยพบทหารรับจ้างมาบ้างแล้ว แค่เห็นเสื้อผ้าของพวกเขาก็รู้แล้ว
“ทหารรับจ้างจะมายังสถานที่แบบนี้ด้วยหรือ” เจ้าอ้วนชวีมองคนเหล่านี้ มีจำนวนมากที่มีท่าทางโหดเหี้ยมดุร้าย ดูเหมือนว่าจะเป็นบุคคลชั้นยอดกันทั้งสิ้น
“ใช่แล้ว ทหารรับจ้างบางคนอาจรับภารกิจบางอย่าง อย่างเช่นถ้าต้องการเครื่องยาหรือว่าสัตว์อสูรวิเศษแก้วผลึกมนตราอันใด หรือจะเป็นวัตถุอื่นใดก็ตาม ก็จำเป็นต้องเข้าไปในเทือกเขา” เว่ยจือฉีอธิบาย
“ดังนั้นพวกเขาก็จะเข้าไปในภูเขาเช่นกันหรือ ข้ายังคิดว่าเทือกเขาผู่สั่วอันตรายถึงเพียงนั้น คงไม่มีใครเข้าไปหรอก!” เจ้าอ้วนชวีพูด
“นี่คงแตกต่างจากที่เจ้าคิดเอาไว้มากเลยสินะ” ซือหม่าโยวเย่ว์ตบบ่าเจ้าอ้วนชวี เติบโตขึ้นมาที่เมืองแห่งนั้นเช่นเดียวกัน ถ้าหากมิใช่ว่าตอนนั้นเธอเคยมาอาศัยอยู่ที่นี่ระยะหนึ่ง ก็คงจะไม่รู้อะไรเลยเช่นเดียวกันกับเจ้าอ้วนชวี
พวกเขาเดินทางกันเป็นเวลากว่าครึ่งวัน เพิ่งเดินถึงเทือกเขาผู่สั่ว เจ้าอ้วนชวีก็ร้องออกมาว่าเดินไม่ไหวแล้ว ซือห
