ก่อนหน้านี้คนที่ติดตามอยู่ด้านหลังซือหม่าโยวเย่ว์ยังสงสัยอยู่ว่าเธอเข้ามาทำอะไรที่ตรอกแห่งนี้ แต่เมื่อได้ฟังคำพูดของเธอแล้วจึงรู้ว่าเธอจงใจนำทางพวกเขามาที่นี่
“คิดไม่ถึงว่าคนไร้ค่าอย่างเจ้าจะพบตัวพวกเราได้ด้วย” คนชุดดำคนหนึ่งออกมาจากด้านหลังเครื่องกำบังแล้วมองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างเยียบเย็น
อีกคนหนึ่งออกมาจากอีกฟากหนึ่งของตรอก กักตัวซือหม่าโยวเย่ว์เอาไว้ภายในตรอก
ซือหม่าโยวเย่ว์มองคนที่เพิ่งส่งเสียงเมื่อครู่แล้วจึงเอ่ยว่า “น่าหลานฉี สุนัขอย่างเจ้ายังมีหน้าคิดจะมาเล่นสะกดรอยตามผู้อื่นเขาอีกหรือ อย่าเล่นตลกไปหน่อยเลยน่า!”
“คนไร้ค่าอย่างเจ้า เงาหัวจะขาดอยู่แล้วยังมีหน้ามาตีฝีปากอีก!” น่าหลานฉีมองซือหม่าโยวเย่ว์ นัยน์ตาเผยแววอาฆาตอย่างไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อย “เจ้าทำให้พี่สาวข้าต้องถูกกักบริเวณตั้งเดือนหนึ่ง วันนี้ข้าจะต้องแก้แค้นแทนนางให้ได้!”
“คิดสังหารข้าอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์คุ้นเคยกับความอาฆาตเป็นอย่างดีที่สุด จึงหัวเราะเยียบเย็นเสียงหนึ่งก่อนเอ่ยว่า “เจ้าคิดว่าเจ้าสังหารข้าได้หรือ”
“ฮ่าๆ ไม่ต้องพูดถึงว่าเบื้องหลังเจ้ามีคนคุ้มกันที่เป็นปรมาจารย์วิญญาณระดับเดียวกันกับข้าอยู่ ข้าเองก็เป็นถึงผู้ฝึกวิญญาณขั้นแปด จะมิอาจจัดการคนไร้ค่าที่ทำไม่ได้แม้แต่การรับสัมผัสพลังวิญญาณอย่างเจ้าเลยเชียวหรือ” น่าหลานฉีมองซือหม่าโยวเย่ว์ด้วยสายตาที่ราวกับมองคนโง่งม “คราวก่อนมิได้ตีเจ้าจนตาย วันนี้
