ความจริงแล้วเดิมทีข้ามิได้คิดจะเอาชีวิตเจ้าอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้หรอกนะ แต่เจ้ารนหาที่เอง ข้าจะให้เจ้าเสียความตั้งใจได้เช่นไร” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางเริ่มต้นรวบรวมปราณวิญญาณภายในร่างกาย
น่าหลานฉีมองการกระทำของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วก็ร้องอุทานออกมาอย่างตกใจ “เจ้าก็เป็นปรมาจารย์วิญญาณเช่นกันหรือ!”
ซือหม่าโยวเย่ว์ยิ้มไม่เอ่ยวาจา สำหรับศัตรูที่หมายเอาชีวิตตนหลายครั้งหลายครานั้นแต่ไหนแต่ไรเธอก็ไม่เคยใจอ่อนอยู่แล้ว
ณ ตระกูลน่าหลานน่าหลานหลานอยู่ภายในห้องของตนเอง ในใจรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง คล้ายกับว่ามีเรื่องบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น“หรือน้องชายจะไปหาเรื่องซือหม่าโยวเย่ว์จริงๆ เสียแล้ว” น่าหลานหลานพูดพึมพำกับตนเองในตอนเช้าน่าหลานฉีวิ่งมาบอกว่าเมื่อคืนซือหม่าโยวเย่ว์กลับบ้านมาแล้ว วันนี้กำลังจะกลับไปที่วิทยาลัยเขาจึงคิดจะพาคนไปสังหารเขาระหว่างทางเดิมทีนางไม่เห็นด้วยเลย แต่น่าหลานฉียังคงยืนกรานและพาคนคุ้มกันออกไปในท้ายที่สุดตั้งแต่น่าหลานฉีออกไปเธอก็เริ่มกระวนกระวายใจ เป็นกังวลว่าจะเกิดเรื่องอันใดขึ้น แต่เมื่อคิดๆ ดูแล้วซือหม่าโยวเย่ว์ก็เป็นเพียงแค่คนไร้ค่าคนหนึ่งเท่านั้น ด้วยพลังยุทธ์ของน่าหลานฉีและคนคุ้มกันแล้ว การจัดการกับนางก็เป็นเพียงเรื่องง่ายราวกับกระดิกนิ้วเท่านั้น เมื่อคิดเช่นนี้แล้วหัวใจของตนจึงค่อยสงบลงมา“ซือหม่าโยวเย่ว์ มันก็น่าเสียใจอยู่บ้างที่มิอาจปลิดชีวิตเจ้าด้วยมือตัวเอง แต่
