แต่อาจารย์ใหญ่กลับตะคอกใส่ผู้อำนวยการในทันใด “เจ้าคิดว่าวิทยาลัยแห่งนี้จะสนใจแต่สิ่งที่เจ้าพูดอย่างนั้นหรือ ถึงแม้ว่าข้าจะมิได้สนใจเรื่องภายในวิทยาลัยแต่อย่างใด แต่ข้าก็มิใช่คนหูหนวกตาบอดหรอกนะ ข้าอยู่ที่นี่ย่อมเห็นเรื่องที่เกิดขึ้นภายในจัตุรัสได้อย่างกระจ่างชัดเจน! ตอนนี้เจ้ายังคิดจะปัดความรับผิดชอบให้กับผู้อื่นอีก ข้าว่าผู้อำนวยการอย่างเจ้าช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี! อยากสละตำแหน่งใช่หรือไม่ ข้าจะได้ให้คนมารับตำแหน่งแทนเจ้าเดี๋ยวนี้เลย!”
“มิใช่นะขอรับ อาจารย์ใหญ่ ข้า…” ผู้อำนวยการคิดจะอธิบาย แต่กลับถูกอาจารย์ใหญ่จ้องกลับไป
“หินเสียงเล่า” อาจารย์ใหญ่ถาม
เฟิงจือสิงก้าวไปข้างหน้าก้าวหนึ่งแล้ววางหินเสียงลงบนโต๊ะ
อาจารย์ใหญ่หยิบหินเสียงขึ้นมาแล้วส่งพลังวิญญาณเข้าไปข้างใน เสียงสนทนาเมื่อครู่ดังขึ้นอีกครั้ง เขาฟังไปพลางกวาดสายตาทิ่มแทงผู้อำนวยการราวกับมีด ความหมายก็คือชัดเจนถึงขนาดนี้แล้วเจ้ายังตัดสินเช่นนั้นออกมาได้อีก น่ากลัวเสียจนทำให้ผู้อำนวยการหลั่งเหงื่อเยียบเย็น
หลังฟังเสียงบันทึกจบ อาจารย์ใหญ่มองน่าหลานหลานพลางเอ่ยว่า “เจ้ายังมีสิ่งใดจะพูดอีกหรือไม่”
น่าหลานหลานส่งเสียงเฮอะเยียบเย็นแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกทาง
