ซือหม่าโยวเย่ว์หาม้านั่งตัวหนึ่งมาแล้วนั่งลงก่อนจะเอ่ยว่า “เมื่อครู่ตอนที่ข้าไปหาอาจารย์เฟิง ก็พบกับพวกเฉินอานเข้าที่หน้าประตูอาคารเรียน พวกเขาบอกว่าจะไปจับฉลากภารกิจ ข้าจึงถามเขาว่าแล้วของข้าเล่า พวกเขาก็ให้ข้ากลับมาถามพวกเจ้านี่แหละ ที่แท้แล้วนี่มันเรื่องอันใดกันหรือ”
“อ้อ เจ้าพูดเรื่องนี้ขึ้นมาก็ดี ถ้าเจ้าไม่พูด พวกเราก็คงลืมกันไปแล้ว” เจ้าอ้วนชวีมาถึงข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์ก่อนจะนั่งลงแล้วพูดว่า “ที่วิทยาลัยของพวกเราใช้เวลาครึ่งหนึ่งไปกับการเรียน ส่วนเวลาอีกครึ่งหนึ่งล้วนหมดไปกับการฝึกฝนและฝึกยุทธ์ด้วยตัวเอง เรื่องนี้เจ้าคงรู้อยู่แล้วกระมัง”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า
“ผ่านไปอีกเดือนสองเดือน ก็จะถึงเวลาฝึกฝนของพวกเราแล้ว พอถึงตอนนั้นพวกเราก็ต้องออกไปทำภารกิจอย่างหนึ่งของวิทยาลัยกันก่อน ซึ่งภารกิจนั้นมีทั้งยากและง่าย ดังนั้นจึงจำเป็นจะต้องใช้การจับฉลากในการตัดสินเรื่องนี้” เจ้าอ้วนชวีอธิบายต่อไป
“เช่นนั้นเหตุใดข้าจึงไม่ต้องจับฉลากเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นคนอื่นไปกันหมดแล้ว หากตนเองไม่ไปก็ออกจะประหลาดอยู่สักหน่อย
