สมาคมปรมาจารย์วิญญาณนั้นเป็นสมาคมแห่งหนึ่งที่ปรมาจารย์วิญญาณทั้งหลายก่อตั้งขึ้น มีหน้าที่รับผิดชอบกิจธุระต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับปรมาจารย์วิญญาณในดินแดนแห่งนี้ ปรมาจารย์วิญญาณรับข้อกำหนดของสมาคมปรมาจารย์วิญญาณ ทั้งยังรับความคุ้มครองด้วย
ในทางเดียวกัน นักหลอมยามีสมาคมนักหลอมยา นักหลอมวัตถุมีสมาคมนักหลอมวัตถุ นักฝึกสัตว์อสูรมีสมาคมนักฝึกสัตว์อสูร แม้กระทั่งทหารรับจ้างก็มีสมาคมทหารรับจ้างเช่นกัน
สมาชิกสมาคมทุกคนเกี่ยวข้องสัมพันธ์กัน มิได้อยู่ตามลำพังอย่างสมบูรณ์
แต่ละสมาคมก็จะถือครองทรัพยากรที่แตกต่างกัน และค่ายกลนำส่งของแต่ละเมืองก็จะอยู่ที่สมาคมปรมาจารย์วิญญาณนั่นเอง
ตอนที่ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้าไปในสมาคมปรมาจารย์วิญญาณ เมื่อคนข้างในได้เห็นเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งของเธอแล้วก็เคารพนบนอบกันเป็นอย่างยิ่ง
“มีสิ่งใดที่พวกเราช่วยท่านได้หรือไม่เจ้าคะ” พนักงานร้านถามพลางค้อมตัวลงน้อยๆ
“ข้าอยากใช้ค่ายกลนำส่งกลับไปยังเมืองหลวง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางมองประเมินรอบๆ สมาคมไปพลาง
อาจเป็นเพราะสถานที่ค่อนข้างเล็ก สมาคมปรมาจารย์วิญญาณที่นี่จึงค่อนข้างเล็กเช่นกัน ตกแต่งอย่างง่ายๆ เครื่องเรือนเก่าคร่ำคร่า มีหญิงสาวเพียงคนเดียวที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่ข้างใน เมื่อเห็นเธอเข้ามาจึงค่อยเงยหน้าขึ้นถามไถ่
หญิงสาวผู้นั้นพูดด้วยรอยยิ้มน้อยๆ ว่า “ขอโทษด้วย พวกเราไม่มีค่ายกลนำส่งตรงไปยังเมืองหลวงหรอกเจ้าค่ะ”
