อุโมงค์มิติเปิดออกที่โลกอีกแห่งหนึ่ง อูหลิงอวี่เดินออกมาจากภายในนั้น เมื่อนึกถึงท่าทางโมโหของซือหม่าโยวเย่ว์เมื่อครู่แล้วเขาก็อดที่จะยกมุมปากยิ้มไม่ได้เขาเรียกกิเลนเพลิงออกมา ให้มันแปลงเป็นร่างเดิมแล้วเขาก็นั่งลงไป“เจ้านาย ท่าทีเมื่อครู่นี้ไม่เหมือนตัวท่านเลยจริงๆ นะ” กิเลนเพลิงเหาะเหินไปพลางพูดไปพลาง“หา”“ท่านคงจะมิได้ต้องการให้นางเป็นผู้หญิงของท่านจริงๆ กระมัง” กิเลนเพลิงถาม“ไม่ได้ตรงไหนหรือ” อูหลิงอวี่ถามกลับ“แต่ว่านางแตกต่างกับท่านมากเหลือเกิน แม้กระทั่งหญิงสาวภายในตำหนักเหล่านั้นก็ยังดีกว่านางเป็นร้อยเท่าพันเท่า แล้วท่านไปถูกใจนางเข้าได้อย่างไรกัน” กิเลนเพลิงไม่เข้าใจ ตัวเองไม่อยู่เพียงแค่ครึ่งเดือนเท่านั้นเอง เหตุใดเจ้านายที่ไม่เคยใกล้ชิดหญิงใดมาโดยตลอดจึงได้แปรเปลี่ยนเป็นเช่นนี้ไปได้เล่า!“ข้าชอบอาหารที่นางทำ” อูหลิงอวี่พูดอย่างเรียบเรื่อยถ้าหากซือหม่าโยวเย่ว์ได้ฟังคำพูดนี้ เธอจะต้องนึกเสียใจไปถึงไหนต่อไหนอย่างแน่นอน ถ้ารู้ก่อนก็คงไม่ทำอาหารให้เขากินหรอก!อูหลิงอวี่หัวเราะ อันที่จริงแล้วตัวเขาเองก็ยังไม่รู้เลยว่าเพราะเหตุใดตนจึงพูดออกไปได้ว่าจะให้นางมาเป็นผู้หญิงของตน แต่ตอนที่พูดออกไปแล้วตนเองกลับมิได้รู้สึกต่อต้านแต่อย่างใด คล้ายกับว่าควรจะทำเช่นนี้อยู่แล้วอย่างไรอย่างนั้น ดวงหน้าน้อยๆ อันดื้อดึงของนาง ความกล้าหาญที่ไม่เคยย่อท้อยามเผชิญกับอันตรายทุกครั้ง อาหารที่ปรุงอย่างล้ำเ
