อุโมงค์มิติเปิดออกที่โลกอีกแห่งหนึ่ง อูหลิงอวี่เดินออกมาจากภายในนั้น เมื่อนึกถึงท่าทางโมโหของซือหม่าโยวเย่ว์เมื่อครู่แล้วเขาก็อดที่จะยกมุมปากยิ้มไม่ได้
เขาเรียกกิเลนเพลิงออกมา ให้มันแปลงเป็นร่างเดิมแล้วเขาก็นั่งลงไป
“เจ้านาย ท่าทีเมื่อครู่นี้ไม่เหมือนตัวท่านเลยจริงๆ นะ” กิเลนเพลิงเหาะเหินไปพลางพูดไปพลาง
“หา”
“ท่านคงจะมิได้ต้องการให้นางเป็นผู้หญิงของท่านจริงๆ กระมัง” กิเลนเพลิงถาม
“ไม่ได้ตรงไหนหรือ” อูหลิงอวี่ถามกลับ
“แต่ว่านางแตกต่างกับท่านมากเหลือเกิน แม้กระทั่งหญิงสาวภายในตำหนักเหล่านั้นก็ยังดีกว่านางเป็นร้อยเท่าพันเท่า แล้วท่านไปถูกใจนางเข้าได้อย่างไรกัน” กิเลนเพลิงไม่เข้าใจ ตัวเองไม่อยู่เพียงแค่ครึ่งเดือนเท่านั้นเอง เหตุใดเจ้านายที่ไม่เคยใกล้ชิดหญิงใดมาโดยตลอดจึงได้แปรเปลี่ยนเป็นเช่นนี้ไปได้เล่า!
“ข้าชอบอาหารที่นางทำ” อูหลิงอวี่พูดอย่างเรียบเรื่อย
ถ้าหากซือหม่าโยวเย่ว์ได้ฟังคำพูดนี้ เธอจะต้องนึกเสียใจไปถึงไหนต่อไหนอย่างแน่นอน ถ้ารู้ก่อนก็คงไม่ทำอาหารให้เขากินหรอก!
