ตอนที่ 147 วัดพญามังกร วิชายุทธ์อะไรสามารถก้าวข้ามได้ไกลเพียงนี้บางครั้งเจียงฉางเซิงจะปลีกเวลาคอยสอดส่องดูมู่หลิงลั่ว แต่ไม่ได้จับตามองตลอดเวลา ตัวมู่หลิงลั่วเองก็โชคดียิ่งนัก เปลี่ยนเรื่องร้ายกลายเป็นดีได้โดยง่าย เขาไม่รู้เลยว่าลูกธนูเมื่อครู่ของตนทำให้เหล่าผู้อาวุโสของจวนศักดิ์สิทธิ์แตกตื่น สถานที่ทดสอบแห่งนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของจวนศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาไม่เข้าใจว่าแสงทองเมื่อครูนั้นมาจากไหน แต่พวกเขาก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมา เห็นชัดว่าแสงทองนี้มาช่วยชีวิตศิษย์ที่บาดเจ็บสาหัสคนนั้น ดูท่าศิษย์ผู้นี้คงไม่ธรรมดา! หลินเฮาเทียนกลายเป็นเป้าหมายที่เหล่าผู้อาวุโสจวนศักดิ์สิทธิ์ให้ความสนใจเป็นพิเศษทันที
หลายวันให้หลัง เจียงฉางเซิงกำลังฝึกวิชา ชิงเออร์มุ่งหน้ามาเยือน พร้อมแจ้งว่ามีคนอยากพบปะเขา เขาเอ่ยปากตกลงง่ายๆ ไม่นานนักผู้มาเยือนก็เดินเข้าสู่ลาน
เทพกระบี่ชำเลืองมองปราดหนึ่ง หัวคิ้วขมวดมุ่น ผู้มาคือหลวงจีนเฒ่าที่เคยมอบมุกชุมปีศาจให้เจียงฉางเซิง เขาสวมหน้ากากครึ่งหน้า ทำให้ดูไม่น่าหวาดกลัวเหมือนก่อน อีกทั้งยังมีท่าทางสงางามสมกับเป็นภิกษุผู้ทรงศีล หลวงจีนเฒ่าก็สังเกตเห็นเทพกระบี่ แอบตกใจไม่ต่างกัน ขั้นจักรวาล! ทั้งคู่ล้วนอุทานในใจ โดยเฉพาะเทพกระบี่ เขาเคยพบผู้อยู่ในขั้นจักรวาลมาหลายคนแล้วในชีวิต ตั้งแต่ติดตามมรรคาจารย์ ขั้นจักรวาลก็มิได้พิสดารอีกต่อไป ถึงขั้นยังเคยเห็นแม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ในระดับ
