กับนาง
หลังกินอาหารค่ำเสร็จซือหม่าโยวเย่ว์ก็กลับไปเพ่งสมาธิต่อในห้องของตน แต่คราวนี้เธอไม่เพียงแค่รับสัมผัสจุดแสงเหล่านั้นเท่านั้น แต่ยังทดลองดูดซับจุดแสงเหล่านั้นเข้าไปในร่างกายตนอีกด้วย
ในตอนแรกจุดแสงเหล่านั้นก็ยังต้านทานแรงดึงดูดของเธออยู่บ้าง แต่หลังจากนั้นไม่นานจุดแสงจุดแรกก็เข้าสู่ร่างกายของเธอ จากนั้นเส้นลมปราณของเธอก็มาถึงยังบริเวณท้องของเธอ แล้วก็หยุดลงตรงท้องของเธอในท้ายที่สุด
มีจุดแรก ก็มีจุดที่สอง จากนั้นก็มีจุดแสงเข้าสู่ร่างกายเธออย่างต่อเนื่อง แล้วก็คงอยู่ในร่างของเธอ
ในขณะเดียวกันกับที่เธอบำเพ็ญอยู่นั้นเอง หีบที่วางอยู่ใต้หมอนของเธอก็เปล่งประกายหลากสีอีกครั้ง ภายใต้ประกายอันระยิบระยับ จุดแสงเหล่านั้นก็ยิ่งมารวมตัวกันอยู่รอบกายซือหม่าโยวเย่ว์มากยิ่งขึ้นแล้วถูกเธอดูดซับเข้าไปภายในร่างกายในที่สุด
มาถึงครึ่งคืนหลัง ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ออกมาจากสภาวะบำเพ็ญ เพราะว่าวันรุ่งขึ้นต้องไปเรียน เธอจึงต้องหยุดเพื่อพักผ่อน เมื่อเธอหยุด ประกายภายในหีบก็หายลับไปเช่นเดียวกัน ทั้งหมดทั้งมวลคล้ายกับว่าไม่เคยเกิดขึ้นเลยอย่างไรอย่างนั้น…
………………………
