อักษรที่เปล่งแสงสีทองทั้งเก้าตัว เรียงตัวกันเป็นวงกลมแสงสีทอง หมุนวนอยู่ด้านหลังของเขา ก่อนจะก่อตัวเป็นเกราะป้องกันชั้นหนึ่งขวางหมอกโลหิตเอาไว้
“เข้ามาเถอะ ทุกท่านมิต้องออมมือ!” เจ้าสำนักถังตวาดเสียงเข้มหนึ่งคำก็ฉวยพิณไม้ที่สะพายอยู่ลงมา เขาเหาะสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า มือหนึ่งถือพิณ อีกมือหนึ่งดีดสายพิณ ลมปราณนับไม่ถ้วนบินฉวัดเฉวียนออกมาราวคมดาบ เฉือดเชือนทะลุกลุ่มเมฆสีโลหิตจนพวกมันแตกกระจาย แล้วร่วงลงมากระแทกเกราะป้องกันของเจียงฉางเซิงประหนึ่งห่าฝนเทลงมาจากฟ้า
ยอดฝีมือขั้นถ้ำสวรรค์ผู้มีร่างกายกำยำโผล่ออกมาด้านหลังเจียงฉางเซิงจากความว่างเปล่า เขาเหวี่ยงแขนต่อยหนึ่งหมัด กำปั้นกลายเป็นสีแดงทอง ห้อมล้อมด้วยลมปราณอันร้อนระอุ
ตึง! ทะเลเมฆถูกแรงอัดกระแทกจนแตกกระเจิง แต่ยอดฝีมือร่างกำยำกลับเป็นฝ่ายกระเด็นถอยหลัง เขาเผยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมา เทียนเหรินเพิ่งปรากฏตัวทางฝั่งซ้ายของเจียงฉางเซิง สองมือโคจรกำลังภายใน ภาพจำลองฟ้าดินก่อตัวขึ้นด้านหลัง ภาพมายาของโลกขนาดมหึมาประหนึ่งภาพลวงตากลางทะเลทรายปรากฏอยู่ด้านหลังของนาง เหยี่ยวสีแดงจำนวนนับไม่ถ้วนบินเวียนวนอยู่เหนือขุนเขาและสายธาราประหนึ่งแดนเซียน
คนอื่นๆ เห็นว่าการโจมตีไม่ประสบผลสำเร็จก็ต่างพากันสร้างภาพจำลองฟ้าดินออกมาล้อมเจียงฉางเซิงเอาไว้บ้าง ด้านหลังของผู้เฒ่าอาภรณ์สีโลหิตที่ยืนประจันหน้าอยู่กับเจียงฉางเซิงก็มีภาพจำลองฟ้าดินก่อตัวขึ้นเช่นเด
