อหม่าเลี่ยก็ป้อนน้ำตาลให้เธอก้อนหนึ่ง
“ปรมาจารย์ศิลาบอกว่ายาวิเศษชนิดนี้ออกจะขมอยู่สักหน่อย แต่ว่านี่คือยาวิเศษขั้นสอง เห็นผลอย่างรวดเร็ว ดังนั้นเจ้าก็ทนเอาหน่อยเถิดนะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์รู้ว่ามีสิ่งของที่มหัศจรรย์อย่างยาวิเศษอยู่ด้วย ก็เหมือนกับยาเม็ดของทางฝรั่งในชาติก่อนนั่นเอง แต่เมื่อเปรียบเทียบผลลัพธ์กันแล้วยาเม็ดเหล่านี้ดีกว่าไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า นอกจากนี้ยังมีมากมายหลายชนิด ใช้ประโยชน์ได้สารพัด อย่างเช่นรักษาอาการบาดเจ็บอย่างที่เธอกินอยู่ตอนนี้ แล้วยังมีพวกที่ช่วยให้ดวงวิญญาณฟื้นฟูพลังวิญญาณ ช่วยให้ปรมาจารย์วิญญาณฟื้นฟูพลังวิญญาณ ช่วยให้ปรมาจารย์กระบี่ฟื้นฟูพลังกาย เป็นต้น
ยาวิเศษยังแบ่งออกเป็นระดับต่างๆ สามขั้น ขั้นหนึ่งถึงสามถูกเรียกว่าเป็นยาวิเศษระดับต้น ขั้นที่สี่ถึงหกคือยาวิเศษระดับกลาง และขั้นที่เจ็ดถึงเก้าคือยาวิเศษระดับสูง ในทางเดียวกัน นักหลอมยาก็แบ่งเป็นระดับต่างๆ ตามตัวยาที่พวกเขาหลอมได้ เช่นนักหลอมยาระดับต้น นักหลอมยาระดับกลาง นักหลอมยาระดับสูงเช่นกัน
เมื่อระดับขั้นของยาวิเศษเพิ่มขึ้น ประสิทธิผลของยาก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ ด้วย นอกจากนี้ต่อให้เป็นยาวิเศษขั้นเดียวกัน แต่มีระดับสูง ระดับกลาง ระดับต่ำ ความแตกต่างของระดับขั้น ยิ่งระดับสูง ผลของยาก็ยิ่งดี ราคาขายก็ยิ่งสูงขึ้นตามไปด้วย
โอ๊ย พูดไปเจ้าของร่างเก่านางก็ไม่ได้เข้าใจอะไรในโลกมากนัก เพราะจิตใจมัวแต่ฝักใฝ่แต่เรื่อง
