วของอีกฝ่ายก็เกือบจะทำให้เธอกระทืบเท้าเร่าๆ เธอควรจะอยู่ในนรกไม่ใช่หรือ แล้วอยู่ดีๆ จะวิ่งเข้าไปอยู่ในร่างคนอื่นได้อย่างไรกัน
อีกฝ่ายจึงพูดขึ้นราวกับอ่านใจของเธอออกว่า “ข้าเองก็ไม่รู้ว่านี่มันเรื่องอันใดกัน ข้าเห็นวิญญาณของเจ้า ดึงเพียงคราเดียวเท่านั้น เจ้าก็เข้ามาเสียแล้ว”
“เอ่อ…”
“ตอนนี้ข้าสิ้นอายุขัยแล้ว ในเมื่อวิญญาณเจ้าเข้าร่างของข้าได้ เช่นนั้นก็น่าจะใช้ชีวิตแทนข้าต่อไปได้เช่นกัน เพียงแต่เจ้าต้องรับปากข้านะว่าจะรับช่วงต่อทุกสิ่งทุกอย่างของข้าไป แล้วข้าจะยอมสละร่างให้เจ้า” เงาร่างสายนั้นกล่าว
“จริงหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม พูดแบบนี้ก็แปลว่าตนมีชีวิตอยู่ต่อไปได้น่ะสิ
“ใช่แล้ว แต่เจ้าต้องให้สัตย์สาบานว่าต่อจากนี้ไปเจ้าก็คือข้า จงมีชีวิตอยู่ต่อไปแทนข้า แล้วก็ต้องเก็บกวาดเศษสวะพวกนั้นให้ข้าด้วยล่ะ!”
“ได้สิ” ซือหม่าโยวเย่ว์รับคำอย่างสบายๆ หากมีชีวิตใหม่ได้อีกครั้ง ทั้งยังหลุดพ้นจากวิถีชีวิตแบบมือสังหารได้ จะรับปากเธอคนนี้ไปก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร หรือไม่แน่ว่าซือหม่าโยวเย่ว์อาจมีโอกาสได้ล้างแค้นมือวางอันดับสองอีกครั้ง
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะทิ้งความทรงจำของข้าไว้ให้กับเจ้า จำเอาไว้ว่าเจ้ารับปากแล้วนะว่าจะช่วยแก้แค้นแทนข้า! เจ้าต้องทำตัวดีๆ กับท่านปู่และบรรดาพี่ชายของข้าด้วยล่ะ นอกจากนี้ยังต้องตามหาท่านพ่อท่านแม่ข้าให้พบด้วย ข้าเชื่อว่าพวกท่านต้องยังอยู่ที่ไหนสักแห่งในโลกนี้แ
