รรค์จริงๆ การลาออกก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ง่ายๆ
ยิ่งไปกว่านั้นการลาออกของจ้าวเสวียนจิ่งก็ไม่ได้เป็นการกระทำที่โง่เขลาเลย
องค์ชายสี่มีนิสัยอบอุ่นอ่อนโยน ต่อให้เขาเป็นฮ่องเต้จริงๆ การปลดรัชทายาทก็เป็นการรักษาความสงบสุขเอาไว้ หลายปีมานี้รัชทายาทไม่ได้หาพรรคพวกเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลว่าฮ่องเต้องค์ใหม่จะเกรงกลัวเขา และหากเป็นอย่างนั้นผลลัพธ์ก็ต้องเลวร้ายที่สุดอยู่แล้ว
ในช่วงหลายปีมานี้มีหลายคนในราชสำนักเสนอให้ปลดรัชทายาท แม้ว่ารัชทายาทจะแสร้งทำเป็นไม่เห็นและขึ้นครองบัลลังก์อย่างราบรื่น ภายในราชสำนักก็จะต้องมีคำครหามากมาย บางทีเขาอาจจะต้องจัดการแก้ไขอะไรอีก
ตอนนี้เขาถอยออกมาหนึ่งก้าวเพื่อให้ราชสำนักรู้ว่า เขาไม่ได้มีทางเลือกเลย
บัลลังก์นี้เป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการให้รัชทายาทครอบครอง และเขาเป็นที่ไว้วางใจของทุกคน
ในอนาคตเรื่องราวของจ้าวเสวียนจิ่งที่ถูกบันทึกในหนังสือประวัติศาสตร์จะยิ่งเป็นเรื่องดีๆ ทั้งๆ ที่เขามีความพิการ แต่ก็ยังได้รับการสนับสนุนจากขุนนางทั้งหลาย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขามีคุณธรรมอย่างหาได้ยาก
น่าเสียดาย อย่างเช่นท่านโหวเมิ่งที่ต้องทนกล้ำกลืนกับเรื่องนี้ไป
เซี่ยเฉียวถึงขนาดสงสัยว่ารัชทายาทได้ไปพูดคุยกับองค์ชายทั้งสองไว้ก่อนแล้วหรือไม่…
เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึงเลย ความสามารถในการหลอกคนอื่นของรัชทายาทนั้นร้ายกาจมากจริงๆ
เซี่ยเฉียวจะไม่บอกเรื่องเหล่านี
