ะมีข้อเสีย แต่ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะต้องตกใจเพราะวิญญาณหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวพวกนั้นอีก ก็ถือว่าดีอย่างเสียอย่าง
“ข้าให้อาจารย์จัดการเรื่องฮุ่ยไท่เฟยแล้ว ต่อไปเรื่องสวดส่งวิญญาณนางก็เป็นหน้าที่ของอาจารย์ ถ้าหากเจ้าคิดที่จะยื่นมือเข้ามายุ่งเรื่องนี้ กลับไปท่องพระคัมภีร์ก็พอแล้ว ส่วนเรื่องอื่นๆ ก็ไม่ต้องหรอก ตอนนั้นเจ้ารับศิษย์แล้ว หากมีเรื่องอะไรที่ใช้เขาได้ก็ไม่ต้องเกรงใจ” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยด้วยเสียงอบอุ่น
เขาพอใจมากแล้วที่เซี่ยเฉียวฟื้นขึ้นมาได้เช่นนี้
หลายวันมานี้ไม่มีเวลาไหนเลยที่เขาไม่กังวลใจกลัวว่านางจะไม่ลืมตาตื่นขึ้นมาอีก
เซี่ยเฉียวได้ยินอย่างนั้นก็ใจหายทันที
นางเป็นแก้วตาดวงใจของตาเฒ่าเชียวนะ ปกติแล้วจะว่างไม่ได้เลย!
แต่น่าเสียดาย…ตอนนี้นางกึ่งๆ เหมือนคนตาบอด อยากจะกระพริบตาปริบๆ แสดงความน่าสงสาร ก็ไม่รู้ว่าจะมองไปทางไหนดี เมื่อนางคิดได้ว่ารัชทายาทก็คงเป็นห่วงนางเหมือนกันจึงได้ยอมตกลง
“จัดการฮุ่ยไท่เฟยอย่างไรหรือ” เซี่ยเฉียวถามด้วยท่าทางห่อเหี่ยว
“ให้ดื่มเหล้าพิษเข้าไปจอกเดียว นางก็ตายแล้ว ราชครูอยากให้นางจากไปอย่างเหมาะสม วิธีนี้ทำให้ศพของนางยังสมบูรณ์ ก่อนจะจัดการข้าได้วางค่ายอาคมสะกดพลังความแค้นไว้ วิญญาณของนางจะได้ไม่กลายเป็นวิญญาณร้ายสร้างปัญหาในภายหลัง” โม่หลิงจื่อบ่น “ไท่เฟยผู้นั้น…จิ๊ๆๆ ข้าเห็นมากับตาตัวเองแล้ว ใบหน้านั้นของนางไม่รู้ว่าต้องใช้เลือดของหญิงสาวเยาว์วัยมากม
