่อนักพรตที่เห็นโลกมามากอย่างเขาก็ยังไม่กล้าพูดอะไรออกมา
ถือว่าเป็นการส่งคนตายไปอย่างตัวสั่นเทา
โชคยังดีที่นางตายอย่างเรียบร้อย
โม่หลิงจื่อเล่าอย่างละเอียด เซี่ยเฉียวได้ยินแล้วก็ต้องทอดถอนใจ
เรื่องตั้งนานหลายปีมาแล้วกลับเปลี่ยนชีวิตทั้งชีวิตของฮุ่ยไท่เฟยไปเลย
หรือบางที…
“อาจารย์ ท่านคิดว่า…เป็นไปได้หรือไม่ว่าตอนนั้นพลังหยินยังไม่ถูกกำจัดไปทั้งหมด ฮุ่ยไท่เฟยจึงได้รับผลกระทบจนมีนิสัยหวาดระแวงจนถึงขนาดนี้” เซี่ยเฉียวอดถามไม่ได้
โม่หลิงจื่อชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “จะต้องเป็นเช่นนั้นแน่ๆ ตอนนั้นราชครูออกเดินทางเรียนรู้วิชามารมากมายทีเดียว เขามักจะประมือกับพวกสายมารอยู่บ่อยๆ ย่อมส่งผลเสียต่อคนในครอบครัวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าจะแก้ไขเรื่องดวงตาสวรรค์ได้แล้ว แต่ก็ต้องค่อยๆ บำรุงไปจึงจะดี ตอนนี้เผิงเทียนมิ่งคงจะอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายจนถึงเรื่องนี้ไป”
ต่อมาเขาก็สูญเสียความทรงจำไปอีกจึงยิ่งนึกอะไรไม่ออกแล้ว