ว
เซี่ยผิงกั่งรู้สึกหดหู่ใจ
เขายังจะสะสมบุญให้ฮุ่ยไท่เฟยที่ฆ่าบิดาของตัวเองอีก?
ฝันไปเถอะ!
ไม่มีทาง!
สีหน้าของเขาเย็นชา ราชครูเห็นดังนั้นก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ “ชั่วชีวิตนี้ข้าไม่เคยขอให้เจ้าทำอะไร มีแต่เรื่องนี้ที่ถือว่าข้าขอร้องเจ้า…”
“วาสนาพ่อลูก เมื่อมีเหตุวันนั้น จึงมีผลเช่นวันนี้” ราชครูเอ่ย
ตอนที่เขาถูกขังอยู่ในห้องลับนั่น เขาก็พอจะรู้ว่าตอนนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้างแล้ว
หลังจากที่เขาแก้ดวงตาแห่งสวรรค์ให้กับบุตรสาวของเขาแล้ว เขาน่าจะสูญเสียบุญกุศลของตัวเองไป จึงได้ทิ้งจดหมายไว้ตัดความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกเอาไว้ บางทีจดหมายที่เขาทิ้งไว้อาจดูไร้หัวใจเกินไป หรือบางทีบุตรสาวของเขาอาจจะมีชีวิตที่เลวร้ายจึงทำให้นางยิ่งดื้อดึง
