นเต้น หน่วยกล้าตายมีมากเท่าไรก็ยิ่งพิสูจน์ชัดว่าที่แห่งนี้เป็นรังเก่าของฮุ่ยไท่เฟยจริงๆ!
“ศิษย์น้อง เลิกสนใจค่ายอาคมนี้เถอะ พวกเรารีบไปดีกว่า!” ลู่อวี้ผิงได้ยินเสียงตั้งนานแล้ว เขาให้คนไปดูด้านหน้าทันที
ดวงตาของฮุ่ยไท่เฟยฉายแววชั่วร้าย “อีกไม่กี่วันเท่านั้น!”
“แต่จะสำเร็จหรือไม่เขาก็ต้องตายอยู่แล้ว! จะต้องไปสนใจเขาทำไม!” ลู่อวี้ผิงโมโห
“มันไม่เหมือนกัน!” ฮุ่ยไท่เฟยแผดเสียงออกมา
นางต้องการให้เขาตายในเงื้อมมือของนาง ไม่ใช่ตายเพราะความเกี่ยวพันทางสายเลือด มันไม่สมบูรณ์แบบ! น่าเสียดายจริงๆ อีกนิดเดียวเท่านั้นเอง!
นางรู้สึกได้ว่า ตอนที่โม่ชูเซิงทำลายค่ายอาคมนี้ลง นางก็คงจะทนไม่ไหวแล้ว ยามที่นางอาจจะไม่สามารถทนไปได้จนจบและพ่ายแพ้ พอถึงตอนนั้นโม่ชูเซิงก็จะได้รับผลกระทบจากวิชานี้ไปด้วย และถือว่านางสามารถกำจัดมันไปได้อีกคน!
“ไปเถอะศิษย์น้อง!” ลู่อวี้ผิงอ้อนวอน “อาจารย์ก็เป็นอย่างนี้แล้ว เขาไม่มีความทรงจำ เจ้าทำเรื่องพวกนี้ไปก็ไม่มีความหมาย เจ้ากับข้ารีบออกไปจากที่นี่ดีกว่า ต่อไปค่อยหาทางแก้แค้นโม่ชูเซิงทีหลังก็ได้!”
ฮุ่ยไท่เฟยโกรธจนสะบัดแส้ใส่บิดาของนาง
หลายวันมานี้นางสนุกกับสิ่งนี้มาก
ตอนนี้บนตัวเของผู้ชายคนนี้มีร่องรอยต่างๆ เต็มไปหมด วิญญาณเขาหลุดลอยไปครึ่งหนึ่งเหมือนสุนัขตายไปตั้งนานแล้ว
นางกัดฟันแต่ก็จากไปในที่สุด
ตอนนั้นนางจากเมืองหลวงไปอย่างน่าอดสูด้วยความกลัวว่านักพรตที่มีความสามารถม
