ากกว่านางพวกนั้นจะหาเรื่องนาง วันนี้นางต้องหนีหัวซุกหัวซุนอีกครั้ง นางต้องการมีเกียรติ แต่ก็ต้องสูญเสียมันไปเสมอ!
สวรรค์ช่างไม่ยุติธรรมจริงๆ ทุกครั้งต้องทำให้นางไม่สามารถทำสิ่งที่ตนเองต้องการไปได้ลุล่วง!
ลู่อวี้ผิงเรียกหน่วยกล้าตายมาขัดขวางต่อต้าน ส่วนตนเองก็รีบลากตัวศิษย์น้องหนีไปอย่างรวดเร็ว
ใจของเขาเต้นแรงแทบหลุดออกจากอก
เซี่ยผิงกั่งสังหารหน่วยกล้าตายบุกทะลวงเข้าไปในตำแหน่งห้องลับได้ในที่สุด ทันใดนั้นเขาเห็นราชครูที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือด เขารีบวางราชครูลง พอเซี่ยผิงกั่งหันไปเห็นของที่ส่งกลิ่นแปลกรอบๆ เขาก็โมโหจนเตะมันออกไปทันที
ทั้งเนื้อตัวพวกเขาเต็มไปด้วยยันต์คาถาที่เซี่ยเฉียวให้มา พอเขาเตะพวกมันออกไปจึงไม่เป็นอะไรทั้งนั้น
เซี่ยเฉียวที่อยู่บนยอดเขารู้สึกโล่งในอกขึ้นมาฉันพลัน
เขารู้ว่าวิชาชั่วร้ายนั้นได้พ่ายแพ้ไปแล้ว และรีบฉวยโอกาสนี้ปกป้องวิญญาณต้นกำเนิดของเด็กๆ เหล่านั้น จึงไม่ต้องกลัวว่าเด็กๆ พวกนั้นจะเป็นอะไรไปอีก
นางไม่ได้ถือว่าเสียแรงเปล่า
นางเป็นคนที่เข้มแข็งเมื่อต้องเข้มแข็ง และอ่อนแอเมื่อต้องอ่อนแอ เมื่อเห็นว่าไม่มีอันตรายใดๆ นางจึงระบายลมหายใจออกมาและไม่ต้องการทนทุกข์ทรมานต่อไป นางเดินไปหาจ้าวเสวียนจิ่งด้วยสีหน้าสงบ แต่ไม่นานนางก็เป็นลมหมดสติไปทันที
“……” มุมปากเมิ่งจี๋ฟังกระตุกเล็กน้อย
อาจารย์ของเขากระดูกแข็งจริงๆ?
เป็นลมยังเป็นได้อย่างมีระเบียบเรียบร้อยขนาดนี้ คนที่
