ไม่รู้ยังคิดว่านางสามารถต่อสู้ได้อีกสักสามร้อยรอบเสียอีก!
จ้าวเสวียนจิ่งสงสารนางแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขารีบอุ้มนางเข้าห้องไปพักผ่อนทันที โม่หลิงจื่อเองก็รีบตามเข้าไปด้วย เขาเห็นอาการของเซี่ยเฉียวแล้วก็ร่ายคาถาให้นางเพื่อป้องกันไม่ให้วิญญาณของนางหลุดลอยไปในระหว่างที่เหน็ดเหนื่อยเช่นนี้
เซี่ยผิงกั่งสั่งให้คนนำตัวราชครูกลับไป ส่วนตนเองก็ออกตามหา แต่กลับไม่พบร่องรอยของฮุ่ยไท่เฟยและนักพรตชั่วร้ายนั่นเลย
“แม่ มัน สิ โว้ย หนีไปอีกแล้วหรือ หรือจะเป็นกระต่าย ขุดดินเก่งขนาดนี้!”
มีทางออกตั้งหลายทาง เป็นทางตันทั้งนั้นด้วย!
มันเสียเวลาจนตอนนี้เขาน่าจะตามไม่ทันแล้ว!
แต่ตามไม่ทันก็ยังต้องตามอยู่ดี เขาได้แต่ต้องกัดฟันตามไปโดยที่ในใจไม่คาดหวังแล้ว
แต่หลังจากที่เซี่ยผิงกั่งออกมาจากทางลับนั้นในอีกเกือบหนึ่งชั่วยามต่อมา เขาก็ต้องตกตะลึงไปทันที
