วเคี้ยวฟัด นางกวาดสายตามองราชครูอย่างเย็นชา
ส่วนที่วัดเต๋า เมื่อเซี่ยผิงกั่งเห็นว่าเซี่ยเฉียวเริ่มทำพิธีแล้ว เขาก็รีบจากไปทันที
เซี่ยเฉียวบอกเขาไว้ก่อนแล้วว่า ราชครูจะมีเรื่องร้ายมากกว่าเรื่องดี แต่ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ก็ต้องเห็นคน ตายก็ต้องเห็นศพ เขาจะต้องหาราชครูให้พบ ตอนนี้เขาก็พบเบาะแสบางอย่างแล้ว มีพยานสองสามคนที่เห็นราชครูเป็นคนสุดท้าย…
ตอนนี้เขาพอจะกำหนดตำแหน่งของราชครูคร่าวๆ ได้แล้ว
ภาพตรงหน้าสงบเงียบมาก แทบจะได้ยินแต่เสียงสวดพระคัมภีร์ของเซี่ยเฉียวเท่านั้น
เมิ่งจี๋ฟังอยากจะถามมากว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้ไปตลอดเก้าวันหรือไม่
มันเหนื่อยนะ…
นี่เพิ่งเค่วันแรก เขาก็ไม่อยากขยับแล้ว…
แต่ตรงหน้าเขาก็ไม่มีอะไรอีกนอกจากน้ำยันต์นั้น ที่อาจารย์เขาเตรียมคัมภีร์จำนวนมากไว้ให้เขาล่วงหน้า หมายความว่าจะให้เขา…ท่องจำอย่างนั้นหรือ
เขารู้จักตัวอักษรก็จริง แต่เขาไม่น่าจะเข้าใจความหมายของมัน หากเขาท่องผิดไปก็อย่ามาโทษเขานะ
เมิ่งจี๋ฟังลูบจมูก หลังจากผ่านไปสักพัก เขาเองก็นั่งขัดสมาธิเลียนแบบเซี่ยเฉียว จากนั้นก็หยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาด้วยท่าทางจริงจัง จากนั้นก็เริ่มท่องพึมพำออกมา
เสียงของเขาดังและหนวกหู แต่เซี่ยเฉียวดูเหมือนจะไม่ได้ยินมันกระนั้น
เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกว่า รอบด้านมีอะไรแปลกๆ เขารู้สึกเหมือนมีกลิ่นอายสีดำชนิดหนึ่งกดเขา
เขาจะรู้สึกดีขึ้นมาหน่อยเมื่อสงบจิตและตั้งใจฟังเสียงเซี่ยเฉียว
อีกทั้งค
