ัมภีร์นี้…
พอท่องไปท่องมาก็ดูเหมือนจะติด?
เขาเกาศีรษะตัวเอง และรู้สึกว่าของพวกนั้นไม่ได้ดูยากอะไรขนาดนั้น อีกอย่างเนื้อหาของมันก็มีเหตุผลด้วย ก็แค่น่าเบื่อนิดหน่อย แต่ว่า…ตอนนี้พวกเขากำลังทำลายค่ายอาคม การที่เขาอ่านหนังสือเช่นนี้กลับทำให้เขารู้สึกสบาย และทำให้สิ่งที่น่าเบื่อนี้ดูน่าสนใจขึ้นเล็กน้อย
พอเมิ่งจี๋ฟังมองแผ่นหลังของเซี่ยเฉียว เขาก็รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย
จากนั้นเขาก็ทำหน้ามึนท่องไป
หากอย่างนั้น…ต่อไปเขาติดตามเซี่ยเฉียวก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้…แม้ว่านางจะเด็กกว่า แต่เซี่ยเฉียวก็เป็นคนที่ค่อนข้างพิเศษ โดยเฉพาะความสามารถในการฝึกม้านั้นยิ่งยอดเยี่ยม ต่อไปเขาก็จะสามารถเรียนรู้จากนางได้อย่างเปิดเผย…
โม่หลิงจื่อจับตามองศิษย์หลานคนนี้ด้วยความสนใจ ท่าทางเขารู้ความเช่นนี้ทำให้เขาค่อนข้างประหลาดใจ
ต้องบอกว่าเด็กคนนี้เป็นเด็กฉลาดจริงๆ
สายตาชัดเจน ตำแหน่งหลิงไถสะอาดไร้ราคี หากเขาไม่ได้เกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวย เขาอาจกลายเป็นบัณฑิตที่เต็มไปความรู้คนหนึ่งก็ได้
หากเขาทำได้ดี หลังจากที่ทำลายค่ายอาคมได้แล้วค่อยให้เขากินน่องไก่เป็นรางวัล
วัดสุ่ยเย่ว์ของพวกเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับการบำเพ็ญตนนัก ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นสำนักที่เคร่งครัด สามารถกินเนื้อกินเหล้าได้ กระทั่งสามารถแต่งงานได้ด้วย เพียงแต่ว่าการแต่งงงานก็จะทำให้มีผลกรรมมากขึ้น ปวดหัวมากขึ้นเท่านั้น
สถานการณ์ของเซี่ยเฉียวไม่เหมือนใครมาตั้ง
