เทือนใจอย่างหนัก จึง…ละกิเลสได้แล้วกระมัง
ตอนที่ 1210 วิญญาณจะกลับสู่สวรรค์
ทุกคนต่างก็รู้กันทั่วรู้ว่ารัชทายาทรักใคร่เอ็นดูพระชายา
ของบำรุงทั้งในวังในเมืองหลวงนานาชนิดล้วนมีอยู่ในจวนรัชทายาททั้งนั้นเพื่อให้พระชายารัชทายาทบำรุงร่างกาย
หากไม่ใช่เพราะรัชทายาทหลงใหลมาก รัชทายาทจะทำเรื่องฟุ่มเฟือยเช่นนี้ได้อย่างไร เมื่อก่อนเขาก็คนง่ายๆ มากคนหนึ่ง…
“พวกเจ้าว่า ถ้าหากพระรัชทายาทสิ้นไปแล้ว รัชทายาท…จะตามไปด้วยไหม” ขุนนางกลุ่มหนึ่งสุมหัวกันพูดคุยเรื่อยเปื่อย และแล้วก็มีใครบ้างคนอดบ่นพึมพำออกมาไม่ได้
พอได้ยินอย่างนั้นทุกคนก็รู้สึกหนาวเหน็บในใจกันไปหมด
“คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกกระมัง…”
“ข้าว่าก็มีความเป็นไปได้นะ สองวันมานี้สีหน้ารัชทายาทไม่ค่อยจะดีเท่าไรเลย ข้าได้ข่าวมาว่าเมื่อเร็วๆ นี้จวนรัชทายาทตามหาน้ำจากสวรรค์ไปทั่ว คงจะเอาไปทำยาเม็ดเพื่อช่วยชีวิตกระมัง”
“ใช่ๆ สองวันมานี้ดูเหมือนรัชทายาทจะไปสวนวรรณศิลป์และคัดลอกคัมภีร์เต๋าเพื่ออธิษฐานขอพรด้วยตัวเอง…ยังว่ากันว่า…ใช้เลือดแทนหมึกด้วยนะ…”
“นี่มันไม่ใช่การทำร้ายร่างกายอันสูงส่งหรอกหรือ! ร่างกายของโอรสสวรรค์จะมาทำเหลวไหลอย่างนี้ได้อย่างไร”
“เรื่องเหลวไหลน้อยเสียเมื่อไร รัชทายาทก็ทำอะไรแบบนี้มาตลอด พระชายารัชทายาทเป็นแก้วตาดวงใจของพระองค์ เพื่อนางแล้ว พระองค์ถึงกับไม่สนใจร่างกายของตัวเอง ถ้าหากพระชายารัชทายาทเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ข้าว่านะ…” ผู้พูดส่า
