สั่น
“พวกข้าจัดให้คนคอยคุ้มครองราชครูแล้ว แต่ราชครูรู้สึกรำคาญก็เลยสั่งให้พวกเราออกไป แล้วเขาก็ออกไปข้างนอก พวกเราจึงตามไปห่างๆ แต่พริบตาเดียวเขาก็หายไปเลย…”
เซี่ยผิงกั่งโกรธจนอยากจะทุบโต๊ะ
แต่ในที่สุดเขาก็ทนได้เพราะเซี่ยเฉียว
เขารีบออกไปและพาคนไปตามหาทันที
ส่วนในเวลานั้นเผิงเทียนมิ่งก็ไปถึงบ้านร้างแห่งหนึ่ง แล้วลู่อวี้ผิงก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเขาพร้อมกับสายตาที่ซับซ้อนอย่างมาก
“เฮอะ อาจารย์ ไม่เจอกันนานเลยนะ” ลู่อวี้ผิงเสียดสี
เขานึกถึงเวลานั้นที่เขาตั้งใจแสวงหาเต๋าจนได้พบอาจารย์
และเห็นอาจารย์เป็นเหมือนเซียน ในใจเขารู้สึกตื่นเต้นมากก็เลยเข้าสำนัก แต่อาจารย์ก็สอนเขาอยู่ได้แค่ไม่นานเท่านั้น แล้วก็หายตัวไป
เหลือไว้แต่หนังสือกองใหญ่กองหนึ่งเท่านั้น
เขาจึงได้แต่ต้องอ่านเองเรียนรู้เอง เพราะเขาเองเป็นศิษย์พี่ใหญ่ และยังต้องดูแลศิษย์น้องอีกสองคน พวกเขาสามคนดูแลกันและกัน พวกเขาก็ไม่รู้หรอกว่าในบรรดาหนังสือเหล่านั้นเล่มไหนควรอ่านไม่ควรอ่าน
พอไม่ระวังกรรมก็ตามติดตัวและต้องทนทุกข์อย่างมาก
ต่อมาพวกเขาก็พบกับบุตรสาวของอาจารย์
อาจารย์โหดร้ายกับบุตรสาวของตนเองยิ่งกว่า เขากลับทิ้งให้นางต้องระเหเร่ร่อนจนเข้ามาอยู่ในวังตามลำพัง และตกเป็นของฮ่องเต้ชราองค์ก่อน แถมยังให้กำเนิดลูกชั่วอีกคน
นิสัยของศิษย์น้องเปลี่ยนไปอย่างมาก ความหงุดหงิดอารมณ์ไม่ดีของนางล้วนเป็นความผิดของอาจารย์ทั้งนั้น
เผิงเทียนมิ่งดูเ
