ลายอาคมได้ เด็กพวกนี้ไม่ตายก็จะต้องสมองมีปัญหา
“ข้าเข้าใจแล้ว” เซี่ยเฉียวพยักหน้า
“นังหนู หากเจ้ากลายเป็นคนตาบอดก็จะเป็นชายารัชทายาทไม่ได้อีกต่อไป ต่อให้ต่อไปเจ้ามองไม่เห็นวิญญาณแล้ว…ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ดี แต่เจ้าก็จะไม่สามารถทำความปรารถนาของวิญญาณให้เป็นจริงเพื่อสะสมบุญกุศลได้อีกแล้ว สุขภาพร่างกายเจ้าก็จะไม่ดีขึ้น แล้วเจ้าจะยังทนได้อีกกี่ปี?”
“แม้จะพูดว่าต้องแลกด้วยดวงตา แต่แท้จริงแล้วคือแลกด้วยชีวิต อีกทั้งสุขภาพของเจ้าก็ไม่ค่อยดี หากเจ้าอยากจะยืนหยัดให้ได้ถึงเก้าวัน เจ้าก็จะต้องใช้อาคมฝืนร่างกายและปกป้องหัวใจ หลังจากนั้นร่างกายของเจ้าก็จะอ่อนแอว่างเปล่า”
“ดังนั้นข้าจึงได้บอกว่าไม่มีวิธีแก้”
“วิธีแก้เป็นอันตรายถึงชีวิต หากเจ้าไม่ทำก็ไม่นับว่าเป็นบาปมหันต์ และคงไม่ได้ทำลายบุญกุศลของเจ้ามากนัก แต่ให้เสียหายไปบ้าง ตราบใดที่ขุนเขายังอยู่ ก็อย่าได้กลัวว่าจะไม่มีฟืน ภายหน้าค่อยหาทางสะสมกลับมาใหม่ หลายปีมานี้พวกเราก็ทำแบบนี้อยู่แล้วไม่ใช่หรือ…”
โม่หลิงจื่อบ่นพึมพำ
เขาเป็นนักพรตก็จริง แต่เขาไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น
กว่าเซี่ยเฉียวจะมีชีวิตมาได้ไม่ใช่ง่ายๆ เลย เขารู้ดีกว่าใครทั้งนั้นว่านังหนูคนนี้อยากมีชีวิตมากแค่ไหน
การทุ่มสุดชีวิตเพื่อพยายามเอาชีวิตรอด ดูๆ ไปแล้วก็เหมือนกับนางกลัวว่าจะมีชีวิตยืนยาวเกินไป ซึ่งขัดแย้งกันอย่างมาก
เซี่ยเฉียวสับสนมาก นางไม่รู้ว่าจะเลือกอย่างไรดี
การพยายามเอาช
