ของเขาก็เป็นที่รู้กันทั่ว
บรรดาผู้ที่เคยได้ยินชื่อเขาต่างก็รู้แล้วว่าเขากำลังเป็นนักพรต
บางคนถอนใจ บางคนรู้สึกยินดีในคราวเคราะห์ของผู้อื่น
ส่วนทางด้านเซี่ยเฉียว นางก็รู้แล้วว่าเมิ่งจี๋ฟังกำลังทำอะไรอยู่ และเดาได้ว่าเขาคงไม่ต้องทนทุกข์ทรมานมากนัก นางแต่อยากรู้ว่าเขาจะยอมก้มหัวหรือไม่เท่านั้น
สิ่งที่ทำให้เซี่ยเฉียวประหลาดก็คือ เมิ่งจี๋ฟังกลับไม่กลัววิญญาณ?!
คุณสมบัติข้อนี้ของเขายังดีกว่าศิษย์น้องเจียงของนางเสียอีก!
ไม่เลวเลยจริงๆ
…
ภายในหอส่องชะตา เซี่ยเฉียวสร้างค่ายอาคมให้องค์หญิงใหญ่เสร็จแล้ว
นางตามหาโชคชะตาที่ถูกแย่งชิงไปคืนมา
หลังจากการเปิดแท่นบูชา เซี่ยเฉียวก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ โชคชะตาที่ได้กลับนั้นน้อยมากจริงๆ…นางพยายามอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้ผลทุกครั้ง เมื่อเป็นเช่นนั้นก็สามารถพิสูจน์ได้แล้วว่า หรงอ๋องได้โชคชะตาไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ส่วนที่เหลือ…
ไปอยู่ที่ไหน
ฮุ่ยไท่เฟย?
แต่ฮุ่ยไท่เฟย…ตายแล้วนี่?!
หรงอ๋องสร้างเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ แต่ฮุ่ยไท่เฟยกลับดูอยู่เฉยๆ โดยไม่ทำอะไรได้อย่างไร
หรออ๋องได้รับบาดเจ็บ และหลังจากที่เขาได้รับการรักษาเพียงสิบวัน เขาก็ถูกควบคุมตัวและถูกขังไว้ หลังจากนั้นฮุ่ยไท่เฟยก็ร้อนใจอย่างมาก นางรีบเขียนจดหมายเพื่อแบกรับความผิดทั้งหมดทันที
นางบอกว่าตอนที่หรงอ๋องครองศักดินาเขายังเด็กและไม่รู้ความ นางเป็นคนยุยงและจัดการทุกอย่างเอง และนางยังรู้สึกผิดต่อฮ
