งใหญ่ขนาดนั้นเลยหรือ ทำไม่สวรรค์จึงต้องกลั่นแกล้งเขาถึงขนาดนี้!
ใช่ เขาเป็นคนไม่รู้ความ และมีบางครั้งที่เขาเห็นศิษย์ยากจนพวกนั้นแล้วอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยเสียดสีรังแก แต่เขาก็ไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย……
อย่างน้อยๆ เราก็ไม่เคยฆ่าคนเผาเรือนนี่? เขายังดีกว่าพวกเสเพลคนอื่นเยอะ!
“ในเมื่อท่านเมิ่งโหวมีความตั้งใจ ก็ให้เป็นไปตามนั้น” เซี่ยเฉียวยิ้มเบาๆ
นางเองก็อยากรู้ว่าเมิ่งจี๋ฟังก้มหัวให้คนอื่นได้จริงหรือไม่
ท่านเมิ่งโหวพูดจบแล้วก็ยังไม่ลืมทำเรื่องสำคัญ เขารีบสั่งให้คนยกหีบเข้ามาข้างในหอส่องชะตาทีละใบๆ และก็ยังมี…ตั๋วเงินปึกหนึ่งที่วางไว้ตรงหน้าเซี่ยเฉียวด้วย
พอเปิดกล่องออก ข้างในก็มีเครื่องประดับของมีค่ามากมายซึ่งล้วนแล้วแต่ดูมีราคาทั้งนั้น
“ในเมื่อคิดจะกราบอาจารย์ จะไม่มีของมาแสดงความกตัญญูก็ไม่ได้ ลูกชายของข้าคนนี้ไม่มีอะไรดีก็จริง แต่มีดีอยู่อย่างที่พื้นฐานครอบครัวที่พอดูได้หน่อย แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ได้กำหนดแน่นอน แต่ไหนๆ ก็มาแล้ว จึงจะขอมอบของขวัญกราบอาจารย์เอาไว้เสียก่อนเลย พอถึงเวลานั้นค่อยทำพิธีคารวะปรมาจารย์อย่างเป็นทางการ” ท่านเมิ่งโหวรู้ธรรมเนียมเป็นอย่างดี
จากนั้นเขาก็ลากลูกชายออกไปทันทีโดยไม่รอให้เซี่ยเฉียวปฏิเสธ
คนตระกูลเมิ่งคนอื่นก็จากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน
เซี่ยเฉียวและโม่หลิงจื่อต่างก็มองหน้ากันเอง
