อย แต่สีหน้าของเขาก็ยังคงสงบนิ่งเย็นชาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ทั้งนั้น
เมิ่งโหวยิ่งกระวนกระวายใจ
รัชทายาทยังไม่ทันได้ขึ้นครองราชย์เลย แต่เขาก็ยังอ่านใจไม่ออกแล้ว…
ไม่เหมือนองค์ชายสี่ เด็กคนนั้นคิดอะไร พูดอะไร เขามองแวบเดียวก็เข้าใจได้ทันที
“ฝ่าบาท บุตรชายของกระหม่อมไม่รู้เรื่องอะไรเลย เขาเพียงแต่เห็นว่าหญิงสาวทั้งสองหน้าตางดงาม จึงได้รับเข้ามาอยู่ในบ้าน ต้องโทษกระหม่อมที่ปกติแล้วมักจะตามใจเขามากเกินไป…เป็นกระหม่อมที่สั่งสอนลูกไม่ดี หลังจากที่กระหม่อมกลับไปแล้วจะต้องตำหนิเขาให้หนักอย่างแน่นอน เพียงแต่…บุตรชายของกระหม่อมไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย เขาหลงกลติดกับแผนการของคนอื่นจึงได้ถูกมอมเหล้าและเป็นหนี้อย่างนี้ กระหม่อมรับผิดชอบแทนบุตรชายแล้ว แต่ในใจก็ยังรู้สึกไม่เป็นธรรมอยู่ดี ขอให้ฝ่าบาททรงออกหน้าทวงความยุติธรรมให้ด้วยพ่ะย่ะค่ะ…”
ความหมายของเขาเป็นการสร้างปัญหาให้กับหรงอ๋องแล้ว
“เรื่องของหรงอ๋องข้าให้รัชทายาทเป็นคนตรวจสอบแล้ว รัชทายาท เจ้าเห็นว่าอย่างไร” ฮ่องเต้ทรงผ่อนคลาย
การมีบุตรชายที่มีความสามารถทำให้เขาเบาใจไปได้มาก
หลังจากที่ปีนี้เขาดูแลงานราชกิจน้อยลง เขาก็ดูอ่อนวัยลงกว่าเมื่อก่อนแล้ว
เมิ่งโหวรู้สึกกระวนกระวายใจมากขึ้น เขารู้สึกว่าคราวนี้บุตรชายของเขาอาจจะหนีไม่พ้น อย่างน้อยก็ต้องถูกโบยบ้าง แต่ร่างกายของลูกชายเขาบอบบางอย่างนั้น โบยเสร็จแล้ว เขาไม่ต้องนอนอยู่บนเตียง
