เขา แต่ผู้เฒ่าไต้เองก็มีหลักฐาน อีกอย่างรัชทายาทเองก็ทำงานรวดเร็ว เขานำผู้หญิงที่หรงอ๋องนำตัวเข้ามาในเมืองหลวงมาเข้าวังไปด้วยไม่น้อย…
ในบรรดาผู้หญิงพวกนั้น มีบางคนที่เป็นนักร้องนางรำทั่วไปไม่รู้อะไรเลยที่มีประโยชน์แค่ไว้คอยพูดจาเกลี้ยกล่อมเป่าหูเท่านั้น แต่มีบางคนที่…เป็นสายลับจากหรงซาน
วันนี้เป็นวันแรกที่ตระกูลไต้ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน
จากนั้นวันถัดมาตระกูลอื่นๆ ในเมืองหลวงต่างก็วุ่นวายเช่นกัน
รัชทายาทเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ผู้หญิงเหล่านี้บางคนถูกชิงตัวมา บางคนก็ถูกขอมาตรงๆ จนค่อยๆ ตกมาอยู่ในมือเขาทีละคน
พวกเขาไม่ได้สูงศักดิ์เท่ารัชทายาทจึงไม่อาจต่อต้านขัดขืน เดิมทีพวกเขาก็แค่คิดว่ารัชทายาทมักมากเจ้าชู้ แต่นึกไม่ถึงว่าเขากำลังจะจัดการคน
บรรยากาศในตระกูลเมิ่งอึมครึมไปหมด
เมิ่งจี๋ฟังกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น ใต้ตาทั้งสองดำคล้ำ
ท่านเมิ่งโหวโกรธจนต้องเอามือกุมหัวใจไว้ เขาเกือบจะเป็นลมไปแล้ว
“หนี้หนึ่งแสนตำลึง…เจ้า เจ้านี่มันทำให้ข้าโมโหไม่หยุดจริงๆ?! นี่เจ้าถูกหญิงทั้งสองนั่นกล่อมจนไร้สติ แล้วยังรู้จักไปเล่นการพนันอีก!?” ท่านเมิ่งโหวโกรธจนแทบบ้า
ตระกูลเมิ่งมั่งคั่งร่ำรวยไม่ขาดเงินทอง
แต่เงินหนึ่งแสนตำลึงนี้ไม่ใช่น้อยๆ!
เมิ่งจี๋ฟังเองก็มึนงงเช่นกัน…
“ท่านพ่อ จะนับเป็นหนี้อย่างไร ตอนนั้นข้าเมา ใครจะไปรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะให้ข้าดื่มเหล้าแรง ข้าดื่มไปแค่สองสามจิบเท่านั้น ก็ไม่ค่อยมีสติแล้ว
