ก็ไม่สนใจ นางสัมผัสใบหน้าซึ่งแทบจะไม่เปลี่ยนไปเลยพลางยิ้ม “ต่อให้ข้าจะแพ้ก็ไม่เป็นไร แค่ได้ทำสิ่งที่ข้าไม่เคยได้ทำก่อนตายก็พอ”
“ศิษย์น้อง?” นักพรตขมวดคิ้ว
“เผิงเทียนมิ่ง? เขากลับเปลี่ยนไปใช่ชื่อดีๆ และยังได้เป็นถึงราชครู” ฮุ่ยไท่เฟยลุกขึ้นยืน รูปร่างของนางผอมบาง “ให้บิดาของข้าตามศิษย์น้องทั้งสองไปเลยดีไหม”
นักพรตตัวสั่นสะท้านขึ้นมาทันที
หลังจากที่อาจารย์รับศิษย์น้องสามคนเข้ามาและปิดผนึกดวงตาสวรรค์ของศิษย์น้อง อาจารย์ก็ทิ้งหนังสือไว้ให้พวกเขามากมาย แล้วก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
ต่อมาพวกเขาทั้งหมดได้พบบุตรสาวของอาจารย์ซึ่งเป็นไท่เฟยแล้วในขณะนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงคอยอยู่ข้างๆ เพื่อดูแลนาง
หลายสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้ไม่สามารถสัมผัสได้
ในงานชุมนุมเต๋าเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว ศิษย์น้องทั้งสองคนต้องตายก่อนวัยอันควรเมื่อถูกพบว่าใช้ชีวิตคนแสดงวิชาอาคม
เขากังวลว่าไฟจะลามมาถึงตัว จึงได้ร่วมกับศิษย์น้องทำชัยภูมิ พาหรงอ๋องไปพื้นที่ศักดินาและหลบอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน
“ตอนนี้เขาเป็นราชครู เกรงว่าจะลงมือไม่ได้ง่ายๆ” นักพรตครุ่นคิดเล็กน้อย
“ข้าเป็นบุตรสาวของเขา ใช้ข้าเป็นเครื่องสังเวยจะสะดวกมาก” ฮุ่ยไท่เฟยน้ำเสียงเย็นชา
ตอนที่ 1176 ไร้วาสนากับครอบครัว
สีหน้าฮุ่ยไท่เฟยสบายๆ นางส่งเสียงฮัมเบาๆ ราวกับเสียงของสายลมที่พัดผ่านหมู่เมฆแล้วหายวับไป
นักพรตเฝ้ามองนางอย่างเงียบๆ หลังจากผ่านไปสักพักเขาก็ถามว่า “หรงอ๋อ
