่ข้าแค่ทนไม่ได้ที่ดูถูกข้าสุขกายสบายใจไร้ความกังวลขนาดนั้น…”
“ข้ารู้ว่าหลายปีมานี้เจ้าลำบากมามาก” นักพรตถอนหายใจ
ฮุ่ยไท่เฟยสบตากับเขา แล้วนางก็คิดถึงเรื่องในอดีตขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
บิดาของนางเป็นนักพรตพเนจรคนหนึ่งที่อวดอ้างตนว่าเป็นผู้มีความสามารถเหลือล้น มีความเย่อหยิ่งภูมิใจในตนเองมาก หลายปีก่อนเขาเดินทางไปทั่วขึ้นเขาลงน้ำจนได้พบกับมารดาของนาง และเป็นเขยของสำนักเป็นเวลาหลายปี
จนให้กำเนิดนาง
แต่นางก็ไม่สามารถที่จะกักขังบิดาของนางไว้ได้ หลังจากนางเกิดแล้ว บิดาของนางก็จากไปและกลับมาพร้อมกับศิษย์คราวละคนทั้งหมดสามคน
ตอนยังเด็กนางไม่เข้าใจ นางแค่รู้สึกว่ามารดาของนางไม่เคยมีความสุข และมักจะร้องไห้เสียใจอยู่เสมอ หลังจากนั้นไม่นาน มารดาของนางก็ตรอมใจและตายจากไป นางได้รับการเลี้ยงดูจากญาติ และต้องคอยสังเกตสีหน้าคนอื่น ถูกรังแก นางจะมีวันดีๆ เพียงไม่กี่วันตอนที่บิดาของนางกลับมาบ้านเป็นครั้งคราวเท่านั้น
