สามารถดูแลครอบครัวของเขาได้อีก! แต่ตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า หลานชายของเขามีชื่อเสียงโด่งดังจนแทบจะถึงเมืองหลวงอยู่แล้ว!”
ยังมีตระกูลมารดาของฮองเฮาอีก!
แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะมีแต่พวกเสเพลไม่เอาไหน แต่ค่ายอาคมนั้นสลายไปแล้ว ขอเพียงแต่ต่อไปพวกเขามีทายาทอีก จะยังต้องกลัวอีกหรือว่าจะไม่มีโอกาสกลับมาได้!
ตอนนี้คนที่เคยดูถูกรังแกนางมาก่อนกลับค่อยๆ ดีขึ้นมาตั้งขนาดนี้แล้ว
“ศิษย์น้อง เจ้าก็อย่าได้ร้อนใจไป ข้าต้องช่วยเจ้าอยู่แล้ว…” นักพรตรีบปลอบนางทันทีที่เห็นว่านางมีท่าทางเช่นนั้น
“ท่านจะช่วยข้าอย่างไร หลายปีมานี้พวกเราทำอะไรลงไปตั้งเท่าไรแล้ว ถูกกักขังอยู่ในที่แค่นั้น จะเข้าเมืองหลวงทียังต้องคอยสังเกตสีหน้าฮ่องเต้! ข้าทนมามากพอแล้ว…” ฮุ่ยไท่เฟยนวดหว่างคิ้ว ท่าทางนางดูเจ็บปวดใจนัก
หากบนโลกใบนี้ไม่ได้มีนักพรตที่เก่งกาจเท่าพวกเขาอีก นางต้องประสบความสำเร็จได้ในไม่ช้าก็เร็ว
แต่โม่ชูเซิงที่ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหนนั่นทำลายแผนการของนางครั้งแล้วครั้งเล่า!
“อาคมแย่งชิงโชคชะตาถูกเปิดเผยเช่นนี้ เกรงว่าเจ้าเด็กหนุ่มตระกูลไต้ผู้นั้นจะไว้ใจไม่ได้ มันคงพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกไปแล้ว โชคดีที่หลังจากที่พวกเรามาเมืองหลวงแล้ว เจ้าไม่ค่อยจะออกไปปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนนัก พวกเรามาเตรียมแผนการกันก่อนดีกว่า” นักพรตเอ่ย
สายตาของฮุ่ยไท่เฟยฉายแววโหดเหี้ยมชั่วร้าย
“มันก็แค่บัลลังก์ ข้าเป็นผู้หญิงจะนั่งไม่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก…แต
