ึงว่าหลังจากที่หรงอ๋องกลับเข้าเมืองหลวงมาแล้ว เขาจะมาหาถึงที่บ้าน จดหมายติดต่อในตอนนั้นอยู่ในมือของเขา เขารู้เรื่องราวทั้งหมดอย่างชัดเจน หากข้าไม่ทำตามที่เขาขอ…”
ไต๋ปั๋วเหิงยิ้มขื่นเล็กน้อย
“องค์หญิงใหญ่ ท่านอาจจะปกป้องข้าให้รอดพ้นภัยเรื่องนี้ไปได้ แต่บิดามารดาพี่น้องของข้าเล่า ข้าจะไม่สนใจพวกเขาได้หรือ” ไต้ปั๋วเหิงเอ่ยอีก
เมื่อองค์หญิงใหญ่ได้ยินเช่นนั้น นางก็เย้ยหยันทันที “เจ้าก็เลยเลือกที่จะทิ้งข้าอย่างนั้นหรือ ใช้ชีวิตของข้าแลกกับคนในครอบครัวของเจ้าทั้งหมด?”
“ไม่ใช่นะ!” จิตใจของไต้ปั๋วเหิงหดเล็กลงทันที “มันไม่ทำร้ายองค์หญิงถึงชีวิตหรอก! คนที่หรงอ๋องส่งมาบอกว่า มันเป็นแค่วิชาแย่งชิงโชคชะตาเท่านั้น ร่างกายขององค์หญิงมีพลังปราณของราชวงศ์ หากเอาโชคชะตาของท่านไป องค์หญิงก็แค่…โชคร้ายไปสักพักเท่านั้น แต่ท่านเป็นองค์หญิง…”
แต่ท่านเป็นองค์หญิง ต่อให้ไม่มีโชคชะตา อย่างมากนางก็แต่บาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ถึงกับตายหรอก
แต่คำพูดของเขากลับทำให้องค์หญิงรู้สึกผิดหวังจนถึงขีดสุด
เดิมทีนางคิดว่าเขาอาจจะถูกบีบบังคับให้ทำแบบนี้ และยังมีความห่วงใยให้นางอยู่บ้าง
แต่กลับนึกไม่ถึงว่าความห่วงใยของเขานั้นจะมีราคาถูกเช่นนี้
“ขอแค่ข้ายังมีชีวิตอยู่ก็นับว่าเป็นความเมตตาของเจ้าแล้วใช่หรือไม่” องค์หญิงเจ็บปวดใจยิ่งนัก แต่กลับยิ้มออกมา “เชื้อพระวงศ์ที่ทำความผิดใหญ่หลวง แม้ว่าจะรอดชีวิตมาได้ แต่จะมีสักกี่คนท
