ได้ยินอย่างนั้นแล้วก็อดตัวสั่นเทาไม่ได้ ร่างวิญญาณของเขาดูซีดเซียวไร้เรี่ยวแรง น่าสงสารยิ่งนัก
“ข้า…ข้ามันไร้ประโยชน์ ทำกิจการเล็กๆ กลับทำให้ครอบครัวต้องมาเดือนร้อนไปด้วย หากตอนนี้ข้าสามารถตามหาลูกสาวกลับคืนมาได้ย่อมเป็นเรื่องดี แต่หากหาไม่พบ…ข้าก็ขอให้ท่านปรมาจารย์พยายามตามหาศพของนางให้ข้าที หรือไม่ก็…ทำให้คนที่มันทำให้ลูกสาวข้าต้องตายสังเวยชีวิตมา!”
เดิมทีเขาไม่มีความคิดที่จะแก้แค้นจริงๆ
แต่ตอนนี้เมื่อได้ยินว่าบุตรสาวของเขาอาจจะตายเพราะวิชาอาคมชั่วร้ายนั่นแล้ว…
ความรู้สึกของเขาก็เปลี่ยนไปมาก…
เขาเองก็รู้ว่า ถ้าหากเขาแปดเปื้อนวิชาชั่วร้ายพวกนี้แล้ว ใช่เพียงแค่ความตายเท่านั้น วิญญาณของเขาก็อาจจะต้องแตกสลายหายไปด้วย…
จะไม่ให้เขาแค้นได้อย่างไร
ส่วนในเวลานี้ในใจของชายชุดดำผู้นั้นก็เย็นเยียบ
นี่มันการสอบสวนเขาที่ไหนกัน แค่มองเขาก็รู้หมดแล้วว่าเขาเคยทำเรื่องอะไรมาบ้าง! ถึงขนาดรู้เรื่องที่มีแต่เขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้ด้วย นางพูดมันออกมาหมดแล้ว!
เขายังจะปิดบังอะไรได้อีก!
สีหน้าของเขาตื่นตระหนก เมื่อเขาเห็นว่านักพรตผู้นี้กลับไม่ถามอะไรเขาแม้แต่น้อย เขาก็ยิ่งลนลาน “ข้างๆ ข้า…มีอะไรหรือไม่”
เซี่ยเฉียวได้ยินที่เขาพูดแล้วก็เยาะออกมาเล็กน้อย “นี่เจ้ากำลังสอบปากคำข้า หรือข้ากำลังสอบปากคำเจ้ากันแน่”
“……” ชายชุดดำขาสั่นพึ่บพั่บ
เขาไม่กลัวคนเป็นหรอก
แต่คนตายนี่สิ…
เขาทำบาปทำกรรมมามาก ในใจก็ยังกลัวว
