ยาก มีวิญญาณอยู่ตนหนึ่งที่แตกต่างกับตนอื่นๆ มาก เขาเป็นผู้ชายอายุประมาณสี่สิบปี สีหน้าซีดขาว สายตาเหม่อลอย และติดตามชายชุดดำคนหนึ่งอยู่
เซี่ยเฉียวชี้ไปที่เขา และให้เซี่ยผิงกั่งหิ้วตัวเขาขึ้นมา
คนชุดดำผู้นี้ถูกทรมานจนแทบจะหมดลมหายใจอยู่แล้ว เขาไม่ต่างอะไรกับคนตาย พอเขาเห็นเซี่ยเฉียวก็ตกใจกลัวเหมือนกัน
ไม่น่าแปลกใจเลยที่คนข้างนอกต่างก็หวาดกลัวเมื่อได้ยินชื่อศาลตัดสินคดี…
หากใครมาที่นี่แล้วก็แทบจะหาชิ้นดีไม่ได้ แต่ปกติแล้วศาลตัดสินคดีจะไม่ทำคดีธรรมดาทั่วไป คนที่โดนทรมานหนักส่วนใหญ่แล้วจะเป็นพวกที่ถูกตัดสินแล้ว ซึ่งนับไม่ได้ว่าเป็นพวกที่น่าสงสาร
ในคุกน้ำแห่งนี้เซี่ยเฉียวแทบจะหายใจไม่ออกแล้ว
รัชทายาทและเซี่ยผิงกั่งแค่รู้สึกว่ากลิ่นของที่นี่ไม่น่าพึงประสงค์เท่านั้น แต่นางต่างออกไป ตรงหน้านางนั้นคือกลิ่นอายชั่วร้ายกลิ่นอายสกปรกที่พอสูดดมเข้าไปก็เหมือนจะเข้าสู่ร่างกายของนางได้
เจ้าหน้าที่และผู้คุมในสถานที่แห่งนี้มีพลังธรรมะช่วยคุ้มครองปกป้อง พวกเขาสูดดมเข้าไปก็ไม่เป็นไร แต่นักโทษพวกนั้นต่างออกไป พวกเขาอยู่ที่นี่นานๆ เข้า จิตใจก็จะยิ่งย่ำแย่ แม้ว่าจะไม่ใช้การลงทัณฑ์ทรมาน แต่หากอยู่ที่นี่ไปสักหลายวันหลายเดือนเข้า ไม่ได้เห็นแสงเดือนแสงตะวันหลายๆ ปี ร่างกายของพวกเขาก็คงจะไม่สามารถฟื้นคืนมาได้แล้ว
จ้าวเสวียนจิ่งสั่งให้คนไปจัดเตรียมห้องขังที่สะอาดไว้ห้องหนึ่ง
ที่นั่นไม่เคยมีคนตาย ทั้งยังมีแสงสว่
